ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΟΧΗ
υπάρχουν
στ΄αλήθεια
πολύχρωμοι κεραυνοί
Η απεργία φλέγεται από παλμό
πάνω απ΄το πλήθος
σμήνη πουλιών.
Στα μπαλκόνια
μοναχικοί μάρτυρες
αυτής της ευτυχίας
γυναίκες αποφασισμένες για τη φωτιά
ακροβάτες σ΄επικίνδυνα
δίχως προστασία νούμερα
ανύπαρκτες γέφυρες
και χάσματα τρομερά.
Από κάτω δικαιώνονται
όπως το΄θελες
όλοι οι αγώνες του λαού.
Πιο πέρα
μερικά χρόνια μετά
σαξοφωνίστες από μια άλλη εποχή
κοίτα
παιανίζουν τ΄αργά μπλουζ.
Τ΄άγρια ρούχα
η όψη τους
τ΄απόγευμα με τα παράλογα χρώματα
τα καινούρια παιδιά
που εκτινάσσονται απ΄τους μώλους
μονάχα για το φως.
Συγχώρεσέ με, υπάρχουν και άλλα
Όμως θέλω πια να ξεχάσω.
Και έτσι γι΄αυτά
δεν μπορώ τίποτε
τίποτε να σου πω.
[Πρώτη δημοσίευση.]
