Νύχτα
Ξημέρωσε
κανένας δεν σ’ αγκάλιασε
όλη τη νύχτα
χέρι δεν σ’ άγγιξε
εδώ και χρόνια
χάδι τρυφερό
στο μάγουλο ή το λαιμό
να φύγει η πίκρα της ζωής
για λίγο ν’ ανασάνεις.
Ξυπνάς
παίρνεις τα πόδια σου
ένας καφές στα γρήγορα
ένα τσιγάρο
ένας κόμπος στο λαιμό
και ξεκινάς.
Ξένος μες τους ξένους
συναλλάσσεσαι
πορεύεσαι
εκτροχιάζεσαι
επανέρχεσαι.
Βράδυ
γυρνάς στο σπίτι
αποκαμωμένος
κανείς δεν σε περιμένει
λίγο να φας
να ξεκουραστείς
όλη η νύχτα είναι δικιά σου
στο κρεβάτι αχάιδευτος
να ξημερώσεις.
Έτσι αγαπούν
Αγάπησες άλλους
μετά από μένα
σου δώσαν κάτι
σχεδόν τίποτα
έτσι αγαπούν
οι άνθρωποι γλυκιά μου
για σήμερα
και για αύριο
να ‘χουν να πορεύονται
όχι πολύ κοντά
όχι πολύ μακριά
να μη καταπιεστεί
η προσωπικότητά τους
λένε
να μη αλλοιωθεί
η ύπαρξη τους
δεν ήξερες εσύ
τέτοιες φιλοσοφίες
προφυλάξεις δεν πήρες
δεν τήρησες τις αποστάσεις
γι΄αυτό βολοδέρνεις τώρα
κενή κι ανήμπορη.
[Ο πίνακας είναι του J. William Buchholz.]
