Μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΛΔΑΒΑ / SOBRE EL MOLDAVA
Στη γέφυρα του Καρόλου η μοναξιά είναι ατελείωτη,
εκατοντάδες κι εκατοντάδες κρυμμένα πρόσωπα
ακολουθούν τις σκιές τους ή τις σκιές των άλλων.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά από εκείνη στις γέφυρες,
στα πολύβουα ποτάμια, τα καλυμμένα με αγάλματα
και κατοικημένα από χιλιάδες περαστικούς που αναγνωρίζονται ως χαμένοι.
[ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ΠΩΣ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΣΙΑΖΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΟΥ] /
[SOÑÉ QUE DORMÍA Y TE ACERCABAS HACIA MÍ]
Ονειρεύτηκα πως κοιμόμουν και πλησίαζες προς το μέρος μου
ότι με ξυπνούσες μ’ ένα απαλό χάδι
και πως δεν αποφεύγουμε να μοιραστούμε συνωμοτικά
τον πρώτο καφέ του πρωινού.
Ανάμεσα σε ανέκδοτα από ταξίδια, παραβατικές σιωπές
και καμιά ακόμα ιστορία, που δεν σου αφηγούμαι,
ο χρόνος μάς αρνιόταν πως υπήρχε.
Ήταν ένα ευχάριστο όνειρο να αισθανθείς, εκείνο το καλοκαιριάτικο
πρωινό, πώς πλησίαζες
με το ζεστό φως της ανάμνησης,
σαν το χθες και το σήμερα να ήταν το ίδιο.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ / EL PORVENIR DEL PUERTO
Το μέλλον είναι στο λιμάνι,
απέναντι από τον σταθμό, όπου νεαροί
πνίγουν μπίρες καθώς σκέφτονται
το πρωί εκείνο που θα πάρουν το τρένο
που θα τους βγάλει οριστικά από τον κόλπο.
Ορισμένοι – όχι τόσο νέοι πια – συνεχίζουν προσαραγμένοι
στο μέλλον του λιμανιού: σεργιανίζοντας
από νωρίς στο πάρκο, σου ζητάνε
ένα τσιγάρο• γνωρίζοντας στην άμμο των ρολογιών τους
πως έχασαν ένα καράβι που ποτέ δεν επιστρέφει.
ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΤΟΥ ΠΙΑΝΟΥ / EPITAFIO DEL PIANO
Αν χαθώ, ας με αναζητήσουν στο περιβόλι
οποιοδήποτε φεγγάρι του Αυγούστου, δίπλα στο πιάνο,
κρυμμένο ανάμεσα στα πλήκτρα που τόσο τα χάιδεψα.
ΜΕΤΑ ΤΗ FIAMMETTA / TRAS FIAMMETTA
Θα πήγαινα στη Φλωρεντία να σε ψάξω αν ήξερα
ότι εκεί θα σε έβρισκα, ίσως διασχίζοντας τον Άρνο
από τη γέφυρα του Βέκιο, με τα χρυσαφένια σου μαλλιά
κατσαρωμένα από το καλοκαίρι και τη θαλασσινή αύρα…
FONTANA DE TREVI
Τρία νομίσματα βγαίνουν απ’ την τσέπη
χορεύοντας καθώς κοιτώ το συντριβάνι:
Ένα νόμισμα, θα επιστρέψεις• δύο, θα παντρευτείς•
τρία, θα ελευθερωθείς απ’ το αποτέλεσμα των δύο νομισμάτων…
Δώσ’ μου ένα, μου λένε, κι εγώ επίσης θέλω να γυρίσω.
[Πρώτη δημοσίευση των ποιημάτων του Μιγκέλ Άνχελ Κοντρέρας (Γουαδίξ, Ισπανία, 1968).]
