Μετάφραση: Στάθης Ιντζές
ΛΑΟΥΤΑ
18
σιωπή
άκρα του τάφου
ούτε μια φωνή
που να ξυπνά
αποστάσεις
οι κόρες των ματιών σου
όνειρο
πιο μακριά
η αιωνιότητα
δίχως τέλος
23
απάνθρωπο,
σαν να ήχησε από ένα βιολεντσέλο
τούτη η σιωπή
αυτή η απουσία
που με πλημμυρίζει με λαχτάρα
ΒΡΟΧΕΣ
29
θάνατος
η γέννηση της λέξης
μέχρις ότου να ειπωθεί
30
γυμνή λιτανεία
οι ώρες
και η βροχή σου από λάσπη
ανεπανάληπτη
οι πρώτες σταγόνες
και η ύστατη
αναμονή
γλυκό φτερούγισμα τα αδειανά μου χέρια
32
ο καθένας στα όρια
του καθενός
χαμένοι
ταξιδιώτες ανάμεσα σε τόση αναμονή
παιδιά που χαιρετούν τα τρένα
ή
στην ακτή που
αγναντεύουν το απώτερο
την επιστροφή τόσων ξενιτεμένων
33
μαύρη πληγή
η αστραπή κόβει στα δυο
τη νύχτα
μπαστούνι τυφλού
η προσμονή
34
στη λίμνη
μνημονεύονται τα άστρα
η γη
ανυψώνεται
λιβάνι της γης
η λέξη αφουγκράζεται
τη νύχτα
και όλα ορίζονται
σ’ ένα όψιμο πουλί
ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΛΑΣΠΗ
74
πουλί
εσταυρωμένο στα φτερά του
ανήμπορο να μου μιλήσει
σιωπηλό
ανάμεσα στις λέξεις μου
αυτή η επιθυμία να τ’ ανατρέπω
όλα
κι ας μην έχω κανέναν
75
δρόμοι του ανέμου
το κενό
που η σιωπή σμιλεύει
80
ακόμα κ’ η κραυγή δεν είναι
παρά άνεμος που διαπερνά τη σάρκα
[Πρώτη δημοσίευση. Προδημοσίευση από το υπό έκδοση βιβλίο της σειράς ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ των εκδόσεων Θράκα. Ο Ούγο Μουχίκα (Μπουένος Άιρες, 1942) είναι από τους σημαντικότερους ποιητές της Αργεντινής.Ο πίνακας είναι του Antonio López García.]
