ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΣΑΜΣΑ
Μια μέρα
ο Γκρέγκορ Σάμσα
μεταμορφωμένος ήδη σε τεράστιο έντομο
θα βρεθεί ξαπλωμένος
στο υπόγειο ενός νοσοκομείου
στο ακτινολογικό.
Η σκληρή του πλάτη
θα γεμίσει με οδοντωτά πράσινα φύλλα.
Ένα σκαθάρι με κήπο στα φτερά του
σίγουρα θα απαιτεί πάσης φύσεως λήψεις.
Στη διπλανή αίθουσα αναμονής
θα ακούγεται «Κάπου υπάρχει Θεός».
Όσο για τον ακτινολόγο,
θα λέγεται Χέρμαν Κάφκα
θα φοράει μια θυμωμένη στολή
από το προηγούμενο βράδυ.
Βλέπετε δεν είχε καλό φύλλο.
Κι αφού θα κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις
με ένα κούνημα του κεφαλιού
θα πει «Άλλο πάλι και τούτο».
Τότε ο Γκρέγκορ Σάμσα
θα σηκωθεί περήφανος
θα βγει από το υπόγειο
θα φοράει το άσπρο νυχτικό του
όχι πια ψελλίζοντας εκείνες τις δισύλλαβες λέξεις
που έλεγε παιδί
–γιατί, μισή, σάπια, σιωπή–
Μια λέξη πολυσύλλαβη θα φωνάξει
κι ας είναι γκρίζες κάποτε οι συλλαβές της.
Δικαιοσύνη.
❧
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ
Λένε πως
όσοι ταξίδευαν στην έρημο με μια λευκή καμήλα
συνήθιζαν να απαγγέλουν ποιήματα
με ρυθμό που να ταιριάζει στης καμήλας τον βηματισμό.
Τις λέξεις τους ακολουθούσαν οι Βεδουίνοι νομάδες
Πίσω από τους αμμόλοφους
ο ράφτης της ερήμου με κρυφοβελονιά
έραβε την υπομονή στα τραγούδια τους.
Τώρα στην ερημιά των πόλεων
ξέρω έναν ράφτη που ράβει με βελονιές απλές
τις τελευταίες φορεσιές των νεκρών παιδιών
Ένα μοιρολόγι ακούγεται μέσα από το τρύπωμα.
Δώστε του μια λευκή καμήλα για τον ουρανό.
❧
ΔΟΛΩΜΑ ΜΕ ΑΚΡΟΒΑΤΗ
Κάποτε οι σιωπές γίνονται νήματα.
Μαλλιά κουβάρια σε καλάθι πλεξίματος
Στόματα ραμμένα χωρίς χειλικά σύμφωνα
βρίσκονται στην αναμονή
ενός αγγίγματος
αλλιώς λιμοκτονούν.
Κάποτε μοιάζουν με ακροβάτη
–εκείνο το ταπεινό σκουλήκι χωρίς στόμα
που μόνο από το δέρμα του αναπνέει
δολώνεται σε αγκίστρι
κι είναι αρεστό στα πιο πολλά τα ψάρια.
Συχνότερα, φαντάσου, στην μουρμούρα.
Πού να ήξερε κι εκείνη πως στο τέλος θα σωπάσει.
Έτσι, για να ακουστούν οι λέξεις.
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: ©Movses Poghosyan. Δείτε τα περιεχόμενα του δέκατου έβδομου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
