Μετάφραση: Αναστάσιος Θεοφιλογιαννάκος
Τι είναι ένα κράτος που, αγνοώντας κάθε μορφή δικαίου, δολοφονεί μεθοδικά ή απαγάγει τους ηγέτες κρατών που αυθαίρετα κηρύσσει εχθρούς του; Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με την έγκριση ή με την αμήχανη σιωπή των ευρωπαϊκών χωρών. Τούτο σημαίνει ότι ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία το κράτος έχει πετάξει τις μάσκες του δικαίου και ενεργεί πλέον σύμφωνα με την αληθινή του φύση, που είναι, εντέλει, ο τρόμος. Είναι πιθανό, ωστόσο, αυτή η ακραία κατάσταση να είναι κυριολεκτικά η έσχατη, δηλαδή η πτώση των μασκών να συμπίπτει με το τέλος αυτής της ίδιας της κρατικής μορφής, χωρίς το οποίο δεν θα είναι δυνατή μια νέα πολιτική.
[Αναρτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2026 στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου Quodlibet (στη στήλη Una voce).]
Η αισχύνη της Ευρώπης
Μια χώρα δέχθηκε επίθεση και ο πνευματικός της ηγέτης δολοφονήθηκε χωρίς καμία αληθινή αιτία και με προδοτικό τρόπο, ενώ υποτίθεται ότι διεξάγονταν διαπραγματεύσεις. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα – ή εκείνη η παράνομη οργάνωση που φέρει αυτό το όνομα – όχι μόνο δεν καταδίκασε μια απροκάλυπτη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, που διαπράχθηκε από δύο χώρες οι οποίες φαίνεται να έχουν χάσει κάθε συνείδηση του εαυτού τους και κάθε αίσθημα ευθύνης, αλλά αξίωσε από τον ιρανικό λαό να πάψει να υπερασπίζεται τον εαυτό του.
[Αναρτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2026 στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου Quodlibet (στη στήλη Una voce).]
⸙⸙⸙
[Σκίτσο: George Grosz, Voice of the People, 1920]
