ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΩΜΑ
μνήμη Ρενέ Γκουντ
Είμαι αυτό το σώμα
κι έχω
(προσωρινά τουλάχιστον)
το αίμα μου.
Αυτό νομίζω
κοιτάζοντας τώρα την οθόνη
του ποιήματος.
Κι όμως
τα πράγματα αλλάζουν.
Άμα τα βάλεις
με το γαμημένο κράτος
όλα
φωτίζονται αντίθετα
από τη φυσική αιτία τους.
Μία μητέρα
δολοφονείται
σ’ έναν χιονισμένο δρόμο
καθώς
ένα μικρό αεροπλάνο
πέφτει
μέσα στα κοφτερά σαγόνια
του ορίζοντα.
Εκείνη
τον κοιτάζει φοβισμένη
σαν ελάφι
κι όμως εκείνος
παγωμένος
(οι Αμερικανοί τον ονομάζουν ICE)
τη σκοτώνει.
Αργά
το όμορφο κεφάλι
γέρνει
σε υψηλή ανάλυση
στο πλάι
πίξελ
αποτυπώνουν το πλωτό σκοτάδι
την ανεξέλεγκτη πορεία
του θανάτου
μέχρι να σταματήσει
στο σαλόνι σου.
Σου είπα.
Είμαι αυτό το σώμα
κι έχω
(προσωρινά τουλάχιστον)
το αίμα μου.
Θα με θυμάσαι;
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Εικόνα: ©Diego Molina. Δείτε τα περιεχόμενα του δέκατου έβδομου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
