frear

Δύο Ποιήματα – του Ιάκωβου Γκιουρουλιάν

Άνοιξη

Σήμερα ξύπνησα με μια βαθιά πληγή στο στήθος
Από μέσα της ανάβλυζε όλος ο πόνος ο ανθρώπινος
Σήμερα βρήκα τα χέρια μου λιωμένα πάνω στο χαρτί
Και μια καρδιά από άχυρο λόγια να ψελλίζει
Οι λέξεις πήρανε μορφή, θηρία γίναν
Κι έξω βροχή, βροχή και σπαραγμός
Κάποιος ούρλιαξε – μη φεύγεις
Η γης προέταξε τα σουβλερά της δόντια
Δυο κορμοί ξεφύτρωσαν απ’ τις ορθάνοιχτες των ματιών τις κόγχες
Ζοφερό νερό τις ρίζες τους ποτίζει
Αντί βλαστάρια, αγκάθια ολέθρια πετάνε
Τα σπάζω μ’ ό,τι έχει περισσέψει απ’ τα διαβρωμένα νύχια μου
Μια μέρα, λέω, τριαντάφυλλα θ’ ανθίσουν

***

Κάποιο ξημέρωμα, μπροστά από ένα μπαρ που έκλεινε τα φύλλα του, λίγο πέρα απ’ την Κυψέλη

Ακόμα και οι καρδιές που δεν έλαμψαν ποτέ,
θα έρθ’ η μέρα που θα σβήσουν

***

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Veikko Vionoja. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly