Μια ποιητική συνομιλία της Ελένης Κοφτερού με την Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου
στον καιρό του εγκλεισμού
Εικονικό φως
το διαβαίνω έγκλειστη
στη σκιά του ιού.
Κάθε πρόθεση αφής
έχει ήδη πεθάνει.
Αλήτης ιός
προσποιείται έρωτα
μας περιπαίζει.
Σαν παντομίμα σκιών
Σε φλεγόμενο τόπο.
Άμμος χρυσάφι
το σύννεφο πένθιμο
μάσκες κουβαλά.
Σε αχρηστία πλέον
τα χείλη και τα φιλιά.
Σταχτιά η μέρα
αγέρωχη περνάει
Ψυχρά με θωρεί.
Και τη νύχτα ουρλιάζουν
αγάπης φαντάσματα.
Πένθιμος ήχος
εσήμανε αιφνίδια
έσκαψε τάφους.
Μην ακούς τις σειρήνες
θα φυσήξει λουλούδια.
Θλιμμένα μάτια
μούδιασε ο πλανήτης
άστρο κανένα.
Θα διασχίσει τη νύχτα
λευκό θαύμα αρχαίο.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφίες: Julio López Saguar. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
