Μετάφραση: Ευρυβιάδης Σοφός
Λαίμαργος για τον πόνο που σε κάνει δικό μου.
Ήθελα να σου πω ότι δεν λυπάμαι. Ούτε
οι γλάροι μετανιώνουν όταν σκίζουν τη σιωπή της νύχτας
κρώζοντας τον πόνο. Η τρέλα. Αυτή που
με κάνει
ακόμα πιο λαίμαργο για τον πόνο που σε κάνει δικό μου.
Λατρεύοντας. Την ενοχή. Να ξέρω ότι
όλο μου το μέτωπο είναι σημαδεμένο. Να είσαι γλάρος
και να κομματιάζεις την αλμύρα του πρωινού
γεμίζοντας τη ρωγμή με το κενό
που κάνει τις σημαδούρες να επιπλέουν. Τη νύχτα.
Όταν όλα είναι μαύρα κι εγώ λαίμαργος για τον πόνο που σε κάνει δικό μου.
Ήθελα να σου πω ότι δεν λυπάμαι. Ούτε
οι γλάροι μετανιώνουν
ούτε οι σημαδούρες, ούτε η θάλασσα όταν είναι
[απέραντα
Και με πονούν. Όταν τα κοιτάζω.
[Όταν ξέρω
ότι είναι απέραντα. Και με πονούν.
Γι’ αυτό πρέπει να σου πω ότι
Είμαι λαίμαργος, τελικά, να σε πληγώνω
και να ‘μαι η πληγή σου, τον μόνο τρόπο
που εγώ ξέρω να με πληγώνω και να λυτρώνω,
έτσι, όλον τον απέραντο έρωτα που έχω για σένα.
***
Η Μαρία Σεβίγια Πάρις γεννήθηκε στην Μπανταλόνα το 1990. Σπούδασε Καταλανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Έχει δημοσιεύσει τα Dents de polpa (2015) και Kalàixnikov (2017). Έλαβε τα βραβεία Bernat Vidal και Ciutat de Manacor, αντίστοιχα. Από το 2018, συντονίζει με τη Ρακέλ Σανταμέρα και τη Λάϊα Καρμπονέλ το κύκλο ποίησης Horiginal. Έχει μεταφραστεί στα Ισπανικά, τα Αγγλικά, τα Κροατικά και τα Τούρκικα.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
