Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης
Επίσκεψη
Πώς φτάνεις
πεταλούδα
στο γραφείο μου
μέσα Οκτώβρη
μένεις
ακίνητη πάνω σ΄ένα βιβλίο
ανοίγεις
τα μεγάλα σου μάτια
στα φτερά
και τα κλείνεις
τα ανοίγεις
τα κλείνεις
τα ανοίγεις
τα κλείνεις
ξανά;
Θα έπρεπε μάλλον να ξέρεις
πως δεν υπάρχει τροφή
στα βιβλία μου.
Σιγανά
ανοίγω το παράθυρο
και να, απομακρύνεσαι κιόλας
κουνιστή
προς το φως
και το θάνατο –
ένας αγγελιαφόρος της ζωής.
***
Φυλλορρόημα
Στροβιλίζονται
καφετιά, ξερά
πάνω από στέγες
στριφογυρίζοντας χορευτικά
γύρω απ΄τον εαυτό τους
πριν πέσουν χάμω,
απ’ όπου θα τα πάρει
ακόμα μια φορά ο άνεμος
και θα τα ρίξει ανάσκελα
θροΐζοντας χουρχουριστά
να κουρνιάσουν
μπροστά σε φράχτες τούγιας
και τοιχία κήπων από την υγρασία πρασινισμένα.
Το ότι ο θάνατος
μπορεί να είναι τόσο διασκεδαστικός…
***
Οι γέροι
Έχουν χάσει τα δόντια
τη γλώσσα
την περιέργεια
κάθονται στη μεγάλη σάλα
ανάμεσα σε πατερίτσες
αναπηρικές καρέκλες
περιπατητήρες
αφουγκράζονται προσπαθώντας να καταλάβουν
τις μισοτσιριχτές κουβέντες
των γιων και των κορών
κοιτάζουν
από πόρτες και μέσα από τοίχους
σε μιαν άλλη χώρα
περιμένοντας
καθημερινά
τον άγγελο
που θα τους
περάσει τα σύνορα.
***
Λωζάννη, Ξενοδοχείο Beau Rivage
Η λευκή γυναίκα
από αστραφτερό μάρμαρο
απλώνει μπροστά τα χέρια κρατώντας δυο αστραφτερά λευκά παιδιά
και η εγχάρακτη πλάκα στα πόδια της
θυμίζει
ότι απέναντι
στις 6 Αυγούστου 1923
είχε υπογραφεί ειρήνη
ανάμεσα στις ΗΠΑ
και την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Διαβάζω την επιγραφή
όπως βγαίνω από το ξενοδοχείο
στον ακάλυπτο χώρο
έχοντας την πρωινή εφημερίδα
κάτω από τη μασχάλη
η οποία στην πρώτη σελίδα αναφέρει
ότι από χθες οι ΗΠΑ
βομβαρδίζουν
μια μουσουλμανική χώρα.
Σκέπασε τα παιδιά
με το μανδύα σου
λευκή γυναίκα
και τρέξε να σωθείς!
Την από καιρό λησμονημένη ειρήνη
στα πόδια σου
την πρόφτασε και την ξεπέρασε
ο ουδέποτε λησμονημένος πόλεμος.
***
Εκ νότου άφιξη
Καλά καλά
δεν είχε ακουστεί να χτυπάει έξι
απ΄το καμπαναριό
και η πρώτη γιγαντοακρίδα
εμφανίζεται
πάνω απ΄το δάσος
με κίτρινα μάτια
και κόκκινες πιτσιλιές
πετά κουρταλώντας τα φτερά
πάνω απ΄τις νυσταγμένες ακόμα στέγες της πόλης
και εξαφανίζεται
πίσω από εκείνη την πολυκατοικία,
γιατί ξέρει ακριβώς
πού υπάρχει ένας χώρος προσγείωσης
για μεγαλόσωμα μαμούδια όπως αυτή.
Ο συγγραφέας, καμπαρετίστας και τραγουδοποιός Franz Hohler (Φραντς Χόλερ) γεννήθηκε το 1943 στην πόλη Μηλ της Ελβετίας. Ζει στη Ζυρίχη.
Τα ποιήματα της ανάρτησης αποτελούν ευγενική προσφορά του ίδιου στο Φρέαρ και τους αναγνώστες του.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
