Κάποιες φορές
όταν σκεφτόμαστε το θάνατο
τα χάνουμε
παραλύει η σκέψη μας
και μοιάζουν όλα μάταια
μα δεν είναι έτσι
το ξέρουμε δεν είναι έτσι
μπορεί ο θάνατος
να είναι μια λύτρωση
όταν έρχεται
μα δεν ακυρώνει τη ζωή
η ζωή που ζούμε
έχει το νόημα που της δίνουμε
εμείς, κανένας άλλος
τη φώτιση θα τη βρούμε
στην πορεία μας
μόνοι, όπως σε όλα
τα μεγάλα
με τον σπόρο μας
θα γονιμοποιήσουμε τον κόσμο
τη γη, το περιβάλλον
με το πνεύμα μας θ’ αφήσουμε
την προσωπική μας παρακαταθήκη.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: André Kertész. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
