frear

Τρία ποιήματα – του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου

ΒΑΛΣΑΜΟ

Πολλές φορές, αργά το βράδυ,
φωτογραφίες σου κοιτώ,
που μου χαμογελάς,
σε κάποια πόζα θερινή
ο ήλιος σε φωτίζει,
δεκαοχτούρες κι άλλα πουλιά σού τραγουδούν
κι είναι τα χέρια σου τόσο μα τόσο προσιτά −
να, έτσι λες θα κάνεις και θα με χαϊδέψεις·
έπειτα θα με πάρεις μέσα στην φωτογραφία,
εκεί που η μάνα μου έλεγε «χαρά θεού».

Και ω, τι μέθεξη, τι ευεξία
στο κοίταγμα και μόνο μιας εικόνας σου·
πόσο μα πόσο χαίρομαι,
λίγη ομορφιά αντλώ απ’ τη ζωή
και λάμψεις διατρέχουνε θαρρείς τους τοίχους
σαν να ’ναι αντικαθρέφτισμα χαμόγελου θεϊκού.

Το δώμα γύρω,
τα ράφια όλα της μουντής βιβλιοθήκης
γεμίζουν με χαρούμενα πουλιά
βαλσαμωμένα.

ΠΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Χελιδόνια, περιστέρια,
σπουργίτια και το βράδυ κουκουβάγιες,
κανείς δεν τα κοιτάζει
τούτα τα φτερωτά θαύματα.
Εμάς κοιτάνε μόνο:
τι τρώμε, τι φοράμε
κι αδειάζουν με τα μάτια τους καταμεσής στον δρόμο,
του σούπερ-μάρκετ τις σακούλες.

Αν είμασταν ζευγάρι,
ένα εκδικητικό ζευγάρι,
θα είχαμε ενεχυροδανειστήριο,
θα τραβάγαμε την κουρτίνα
και θα κάναμε έρωτα
πάνω από την ματωμένη μας λεία.

[Το νιώθεις το κακό…]

Το νιώθεις το κακό,
τις ώρες
που αργά σε κατακλύζει.
Προχθές
σκότωσα μια αράχνη,
εχθές
έβρισα άσχημα έναν συνάδελφο
και πριν λίγη ώρα
σε εξόρισα απ’ την Εδέμ

διότι
ο Παράδεισος
που μέσα μου μεγάλωνες
άρχισε να με πνίγει.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: René Groebli.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly