frear

Τρία ποιήματα – του Θοδωρή Τσαπακίδη

Της μιλιάς σου

Όταν τα δάχτυλά μας πλέκονται
κλαδιά άγριας τριανταφυλλιάς
τα πόδια ζώα ανήμερα ημερεύουν
Tα αδέσποτα που καρτερούν στο στόμα μας
ξεχύνονται αερικά κουβάρι
σε παραμύθια χωρίς λέξεις
Αγρίμια γίνονται τα κορμιά μας
στον ιδρώτα σου, στον ιδρώτα μου
στην άκρη του γκρεμνού
Κατά πως το έλεγε ο ποιητής του παντός
Εις σάρκαν μία

Αυτή τη σάρκα πεθύμησα.

Ανατέλλει

Ένα φεγγάρι κόκκινο
θυμάσαι μες από τη θάλασσα
Το ένιωσες στις φλέβες σου
τίποτα να μην σε πονάει

Σε κρατούσε και δεν έκοβες
το τιμόνι στον γκρεμό
Είχες δώσει ραντεβού
με την ομορφιά για το τέλος

Το ξέρεις αύριο θα φυσάει

Παραπατα-τα-τα

Τον εξόρισε με πέντε λέξεις
από τη θάλασσά της

ξυπόλυτος δίπλα στο τραμ
περπατά

καίνε
οι σιδερένιες γραμμές

παλάτια από νερό
έφτιαχνε

έπιανε θαλασσοπούλια
και τα άφηνε

ντινκντινκντινκντινκντινκντινκ
κλείνει τα μάτια με προσμονή

Σηκώθηκε αέρας

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Larson Jeffrey.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly