Με ήχους αφής
Για ποια αγριοπερίστερα μιλάς.
Για κείνα που μπερδεύονται
στις λέξεις με ένα λευκό χιτώνιο κι αφήνουνε λυγμό
σαλιγκαριού στη μετωπίδα; Ποιος σου είπε πως μόνο τα φαντάσματα και οι άγιοι γυρνούν ξυπόλυτοι στους δρόμους. Μπορούν κι οι λέξεις ν αγριεύουνε, ν’ αφήνουν τις πατούσες τους σαν κουπαστές στο χιόνι.
Και μέσα στα χαλάσματα ενήχων συλλαβών κι άφατων προθέσεων
ο Νόμιος Ερμής μαθαίνει στα πετούμενα πώς δένουν τα παπούτσια.
Έτσι θα φτάσουμε στο κύτταρο φως; αιχμάλωτοι με ήχους αφής;
Δέσε λοιπόν στο πόδι σου σφαγμένο ορτύκι και κάνε κάτι
ώστε να πετάξετε μαζί.
Ιδιοτροπία της περίστασης
Απόγευμα καλοκαιριού.
Tα δέντρα μασούν γαλάζια τρένα
Ποτάμια αρμέγουν σύννεφα
Ένας καθρέφτης γέρικος
Στη σκουριά του ανύποπτου
Αντιφεγγίζει.
Στενά σοκάκια ρίχνουν τα φτερά τους
πριν ποδοπατηθούν αμέριμνα
και σάμπως κατά λάθος.
Μια ιδιοτροπία μάλλον της περίστασης
Με ‘κανε ν αφήσω την παλιά χλαίνη των λέξεων
Και νάβρω το λευκό βαμβάκι στο συρτάρι με τις εποχές.
Είπα να φωλιάσω σπόρο εκεί.
Μαθήματα φυτολογίας και οι λέξεις,
Θέλουν σπονδές κι ανάταση.
Θερμό υγρό περιβάλλον
Με της περίσκεψης τα έκδοχα, αναλόγως.
Η αποξήρανση γόητρο έχει πιο δυνατό απ τη χλωράδα.
Δεν αγωνιά για μαρασμό.
Δε χολοσκά για χάδι.
Το μόνο που τη δυσκολεύει είναι η ρητορεία της αναφοράς.
-Ωωωω τι ωραίο χρώμα. Σα να ‘ναι ζωντανό.
Το φυτολόγιο κλείνω.
Φορώ στις λέξεις την παλιά χλαίνη του παππού.
Προετοιμασία
Ίσως
Για πόλεμο επικείμενο.
Χωρίς ωραίο χρώμα.
Ιδιοτροπία της περίστασης ή μάλλον κατά λάθος.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Lee Friedlander.]
Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.
