Είναι κάποιες νύχτες
που δεν μπορείς να κλείσεις μάτι
έρχονται τότε
εικόνες απ’ το παρελθόν
αγαπημένα πρόσωπα
να σε συντροφεύσουν
που είτε έφυγαν μακριά
είτε δεν υπάρχουν πια
είναι αυτά που σε κρατούν ζωντανό
τώρα που δεν υπάρχει
χέρι να σε χαϊδέψει
τώρα που δεν έχεις
αγαπημένα χείλια
ν’ ακούς τη φωνή τους
τώρα που η αγάπη
κάποιων
αποδείχθηκε πως ήταν φάρσα
έτσι λοιπόν είναι οι νύχτες
μα και οι μέρες σου
δεν διαφέρουν πολύ.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Alex Strohl.]
