ΟΛΟΓΙΟΜΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Πανσέληνος του Ιούνη
στου καύσωνα την καταχνιά
θυμίζει το ολόγιομο φεγγάρι
του Γενάρη.
Εσύ είσαι ακόμη μακριά
κι αυτό είναι που πονάει.
Απλή θεάτρια εγώ του χρόνου
που διαβαίνει αφήνοντάς σε
πίσω του.
Μα ελπίζω μια πανσέληνος
κοντά μου να σε φέρει.
ΜΠΛΕ ΘΑΛΑΣΣΙ
Βαθύ το μπλε της θάλασσας
όμορφα συνταιριάζει
με το γαλάζιο τ’ ουρανού.
Η Λέρος μ’ αρχοντιά ξαπλώνει στο Αιγαίο
μα και του κάστρου η Παναγιά
σε βάρκα μέσα φτάνοντας
με τρόπο θαυματουργικό
από πατρίδα μακρινή
χαμένη μες στο χρόνο
Κυρά ακριβοθώρητη
το κάστρο διαφεντεύει.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ-ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ
Λυπάμαι αυτούς που κλεμμένους στόχους
βάζουν στη ζωή τους.
Εκείνους που, ανίκανοι όντες
επιπλέουν, όπως τα απορρίμματα,
μερικούς που με κίβδηλες υποσχέσεις
ξεγελούν τους αφελείς
και μεταλλάσσονται σαν χαμαιλέοντες
και διακρίνονται
ενώ δεν το αξίζουν.
Και για να είμαι ακριβής:
δεν τους λυπάμαι
απλά τους
σιχαίνομαι.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Κώστας Παπανικολάου.]
