μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου
Το αδύνατο
Απ’ όλους τους τρόπους να σου πω να μείνεις,
μάθε πως,
αντί για μάτια ορθάνοιχτα, με μια ανθοδέσμη
φρέσκια το πρωί, με μια κουβέντα άκαιρη
που θα σε πείσει ότι μπορείς να στέκεσαι στην όχθη
των πληγών μου δίχως να πονάω,
θέλω να πω,
γονατισμένη στο γρασίδι, με ικεσία στα δάχτυλα,
με τη νύχτα που τελειώνει αφού δεν απαντάς
στο επείγον μου, μ’ αυτό το θάρρος που σου τάζει
να γίνεις στο κάστρο μου βασίλισσα, μονάχα αν μείνεις,
μονάχα αν σου ζητήσω εγώ να μείνεις,
μ’ αυτή τη μοναξιά που ξεχειλίζει απ’ τ’ όνομά σου και ζωγραφίζει
στην πλάτη μου εκατό πουλιά στο χρώμα της χλόης των ματιών σου,
απ’ όλους αυτούς τους τρόπους, αγάπη μου,
να σου ζητήσω να μη φύγεις
διαλέγω τη σιωπή
γιατί είναι η μόνη που γνωρίζει πώς να σου ζητά
το αδύνατο.
[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
