‒ Θα μου κάνεις έναν καφέ;
‒ Σήκω και κάν’ τον μόνος σου,
πάω με την Καίτη θάλασσα.
Κι εγώ είχα ξυπνήσει μεσάνυχτα.
Πήρα
άσπρο
μπλε
γαλάζιο
τουρκουάζ
φορτώθηκα και ένα σακί αλάτι.
Φρεσκάρισα τα νερά με χρώματα.
Τα αλμύρισα
για να κολυμπήσει με τη φίλη της.
Αν το ήξερε,
είμαι σίγουρος,
ένα καφεδάκι
θα μου το άφηνε στο κομοδίνο.
***
Ανέβηκα και καθάρισα τον ουρανό,
καλύτερα να μας βλέπουν οι άγγελοι.
Καθώς κατέβαινα ξεσκόνισα:
ταβάνια
κουρτινόξυλα
παράθυρα
τοίχους.
Τσαπατσουλιές, λέει.
Άρπαξε ένα πανί και πήρε
και τη φεγγαρόσκονη απ’ τα τζάμια.
[Από τη συλλογή Θέλο πλίμμα, Κέδρος, Αθήνα 2016. Φωτογραφία: Jonas Bendiksen.]
