H Άννα Συνοδινού (1927-2016), τελευταίο ιερό τέρας της υποκριτικής τέχνης, έζησε τη χρυσή φάση του Εθνικού Θεάτρου της δεκαετίας του 1950, όταν καταξιώνεται η κρατική σκηνή στη συνείδηση του κοινού της Αθήνας. Είναι η περίοδος ανασυγκρότησης του κράτους με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η αναβίωση των αρχαιοελληνικών έργων τίθεται στην υπηρεσία των αναγκών του παρόντος για την καλλιτεχνική ανάπτυξη του τόπου, μιας Ελλάδας που συνέρχεται από τον πόλεμο, την κατοχή και τον εμφύλιο, ενώ μέσα από την τραγωδία και την κωμωδία δημιουργείται η εικόνα της εθνικής ταυτότητας που θα υπηρετήσει τον τουρισμό και θα προβληθεί στις θεατρικές σκηνές της Επιδαύρου και του Ηρωδείου.
Στην κορυφή της γενιάς της
Τότε, που θεσμοθετείται το φεστιβάλ Αθηνών, πλάι στις στιβαρές παρουσίες σκηνοθετών του Εθνικού Θεάτρου, όπως Ροντήρης, Μινωτής, Μουζενίδης, Σολομός διακρίνονται οι πρωταγωνιστές που μπορούν να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις των δραματικών ρόλων: Αλκαίου, Αρώνη, Βαλάκου, Κυβέλη, Μανωλίδου, Παξινού, Χατζηαργύρη, Βεάκης, Ζερβός, Κανάκης, Κωτσόπουλος, Παππάς, Τζόγιας και πολλοί άλλοι άξιοι ηθοποιοί. Ανάμεσα σε αυτούς τους θρύλους του μεταπολεμικού θεάτρου έχει τη δική της θέση η Άννα Συνοδινού, η οποία αποκτά το πτυχίο της Δραματικής Σχολής του Εθνικού το 1949, και το υπογράφουν Καρθαίος, Μυράτ, Χορν, Μελάς. Εκτός από τους δασκάλους της σχολής ο άλλος πνευματικός πατέρας της είναι ο Κωνσταντίνος Τσάτσος που συναντούσε στο σπίτι του, στο «κρυφό σχολειό» της οδού Κυθαδηναίων. Επί σκηνής την καθορίζουν Κυβέλη, Κοτοπούλη, Φιλιππίδης, Κωτσόπουλος. Και, βεβαίως, ο δάσκαλος του δραματικού λόγου Δημήτρης Ροντήρης.
Η βαθιά καλλιέργεια της Συνοδινού και η προσωπική της εργασία σύντομα την έφεραν στην κορυφή των πρωταγωνιστριών της γενιάς της. Ο Μελάς έχει καταγράψει τη σπουδαία εξέλιξη της σπουδάστριας: από την παιδική άρθρωση που είχε όταν ξεκίνησε στη σχολή κατάφερε με την άσκηση να μεταμορφώσει τη φωνή της και την υποκριτική της, ώστε να αριστεύσει. […]
[Η συνέχεια του κειμένου στο Φρέαρ, τχ. 14, που κυκλοφορεί. Υπενθυμίζουμε ότι η ύλη του έντυπου περιοδικού είναι εντελώς άλλη από την ύλη που δημοσιεύεται καθημερινά στην ιστοσελίδα μας.]
