Αλλαγή ώρας. Αγώνας με τον χρόνο. Καταδίωξη.
Ποτέ δεν το κατάλαβα. Κάθε φορά το ξεχνούσα.
Έμεναν άλλα ρολόγια να αιωρούνται
στον σκουριασμένο καιρό κι άλλα βιαστικά να τρέχουν.
Τώρα διασχίζουν τη διάσταση αυτή στιγμιαία.
Στον ίδιο χώρο η μνήμη, το παρόν και το άγουρο
σε λίγο, καλύπτουν όρια, διαχωριστικά, ορίζοντες
κι όλα μαζί τρυπώνουν στην ανοιξιάτικη ματιά μου.
Εκείνη η ανάγκη σου να επαναλαμβάνει το καθημερινό τελετουργικό.
Ίδια λόγια για να δικαιολογήσεις
την απόπειρά σου να ελέγξεις το χρόνο.
Ή μήπως ζητούσες να κρυφτείς στο μέτρο του;
Γιατί; Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος δεν ήταν ποτέ
πιστός σύντροφός στην πορεία μας.
Κι έπειτα έτσι δεν είναι για όλους;
[Από τη συλλογή Σημεία Στίξης, εκδ. Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2014. Φωτογραφία: Sebastian Luczywo.]
