Μετάφραση: Κώστας Δούσης
Κουβαλάμε υπερβολικό μίσος στους ώμους για να σκεφτούμε ότι απομένει μια ελπίδα: διατρέχει τις αντιτιθέμενες φλέβες μας σαν μια φωτιά που διασταυρώνεται σ’ αντικριστό χορό.
Κουβαλάμε υπερβολικό θάνατο σε αυτές τις πιστές απέχθειες που οδηγούν ισορροπία και θέληση σε δίψα γι’ αντίθετα όπλα. Ποτέ δεν θα είμαστε κάποιοι χωρίς την εκδίκηση
και αυτό είναι, τελικά, η τραγωδία. Δεν γράφω λησμονιά, λέω φτάνει και λέω: μπροστά: η μάχη είναι άλλου σκελετού
Ποτέ δεν θά ’μαστε λεύθεροι: το χθεσινό ξερό ψωμί δεν ωφελεί σήμερα τον ζητιάνο. Δεν βλέπω να υψώνονται ποιήματα ενάντια στην πείνα.
[Από τη συλλογή του Χουάν Κάρλος Φριέμπε (Γρανάδα, 1968) Poemas a quemarropa, Point de lunettes, Sevilla 2011. Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Σχέδιο: Fred Eunaidi.]
