Μετάφραση: Κώστας Δούσης
Γνωρίζω πως υπάρχω
επειδή εσύ με φαντάζεσαι.
Είμαι ψηλός επειδή εσύ με θεωρείς
ψηλό, και καθαρός επειδή εσύ με κοιτάς
με καλό μάτι,
με βλέμμα καθάριο.
Η σκέψη σου με κάνει
έξυπνο και στην απέριττη
τρυφερότητά σου είμαι κι εγώ απέριττος
και καλοσυνάτος.
Όμως αν με ξεχάσεις
θ’ απομείνω νεκρός χωρίς κανείς
να το ξέρει. Θα βλέπουν ζωντανή
τη σάρκα μου, αλλά θα είναι άλλος άνθρωπος
‒σκοτεινός, αδέξιος, κακός‒ αυτός που την κατοικεί…
[Η μετάφραση του ποιήματος του Άνχελ Γκονθάλεθ (1925-2008) δημοσιεύεται για πρώτη φορά στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
