frear

Κι αν – του Γιώργου Γκανέλη

Κι αν περπατώ ξυπόλητος στ’ αγκάθια την ώρα που το φεγγάρι πέφτει στη θάλασσα
κι αν πνίγομαι σε μια σταγόνα νερό ενώ βρέχει ακατάπαυστα απ’ το πρωί
κι αν αγγίζω τις παρυφές κάποιου σώματος ξεχνώντας ότι δεν έχω δάχτυλα
κι αν ανακαλύπτω ακόμη ποιήματα μέσα σ’ επιστημονικά βιβλία
κι αν ο αέρας πάγωσε στη μέση του δρόμου μια μέρα τ’ Αυγούστου
κι αν το τραγούδι έχασε τα λόγια του γιατί το λήστεψε η παραφωνία
κι αν θέλω να φορέσω την ομορφιά σου κατάσαρκα στον κήπο με τις τσουκνίδες
κι αν στέκομαι στη μέση του τίποτα κάνοντας σινιάλο στην ανυπαρξία
κι αν οι λέξεις καρφώνονται στο χαρτί σαν αδέσποτες σφαίρες
κι αν το παρόν απαξιώνεται πάντα απ’ την εισβολή της μνήμης
κι αν απαιτώ λίγο συναίσθημα και πέφτω πάνω σε βράχους
κι αν ο ήλιος είναι τυφλός και λάμπει μόνο τη νύχτα
κι αν εφευρίσκω καινούργιες ζωές μέσα στην ταραχή του ύπνου μου
κι αν ο έρωτας ήταν μια πλάνη κι εγώ ακόμη τον εμπιστεύομαι
κι αν γέμισε η φωνή μου παράσιτα κι έμεινε στ’ αζήτητα για χρόνια
κι αν η μεγάλη Ιδέα της νιότης μας απέκτησε ρυτίδες
κι αν ο καπνός του τσιγάρου έψαχνε διέξοδο και τρύπησε το ταβάνι
κι αν ο κόσμος γυρίσει ανάποδα κι εγώ μείνω στη θέση μου

τίποτα δε θα ’ναι όπως παλιά –κι εγώ νεκρός θα κείτομαι στην αγκαλιά σου.

[Από τη συλλογή Χρεοκοπία ιδεών, Στοχαστής, Αθήνα 2014. Φωτογραφία: Guillermo Carballa.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr
%d bloggers like this: