Μετάφραση: Γιάννα Βασιλείου
ΤΑΞΙΔΙ / VIAJE
Ο ήλιος κρύβεται.
Είμαι έτοιμος.
Τα μηνύματα είναι η φωτιά.
Η νύχτα ακόμη αντιστέκεται.
Ο άγγελος είναι το μυστικό.
Τα χρώματα σπάζουν το γαλάζιο.
Τα πουλιά αναγγέλουν το πέρασμα του ανέμου.
Η ποίηση προσανατολίζεται στο μυστήριο.
Το ταξίδι είναι ο δρόμος.
Γράφω Ματσάδο και ξημερώνει.
Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ / EL HÁBITO DE LA ESPERA
Έτσι είναι η συνήθεια της αναμονής:
γυμνώνεις την πλάτη σου
καθώς η βροχή
σκορπίζει βιολέτες
στα μάγουλά σου.
Το νερό φτιάχνει
τότε
τη λέξη
πριν
την καταγωγή της.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ / LITURGIA DEL OLVIDO
Αυτή είναι η λειτουργία της λήθης,
ένα αγκάθι από σίδερο και σιωπή
καρφωμένο στο λίμπο του Εmpire State,
ένα ορφανό φύσημα πελαργού,
ένας βωμός από σύννεφα χωρίς άστρα.
Δεν υπάρχει η προσευχή ενός μαύρου ναού,
το κλιμακοστάσιο 103 για την πυρκαγιά του θρήνου,
ένα καράβι από φτερά
για την ξεκούραση των γλάρων.
Είναι διαφορετικά τα πράγματα όταν απειλούν,
θράκα από Ρόλεξ στην 5η Λεωφόρο
όπου ο χρόνος είναι σφυρί στα άχρηστα χέρια,
αλυσίδες χωρίς αφέντη σε μάτια ορφανά,
τυφλοί διαβάτες ενός άχρηστου πλούτου,
πολιτεία σπασμένη σ’ ένα ταμπούρλο από δάχτυλα
όταν το χαρτί υγείας
είναι μαυρισμένο κέρμα.
Είναι άλλη η δύναμη της πόλης που δεν κοιμάται,
βροχή από σκέψεις σε κλωστή από βλέφαρα,
προσευχή της χαράς –μακρινή ερωμένη–
όταν το κρύο ρονρονίζει
με τους γάτους στο παράθυρο,
πένθη από κρυστάλλινη ερημιά
όταν πλέουν οι γέφυρες, θράκες
από φάρους χωρίς λέξεις,
ένας κόσμος καθρεφτισμένος:
το χαμένο ύψος των βλεμμάτων.
[Πρώτη δημοσίευση των μεταφρασμένων ποιημάτων του Πέδρο Ενρίκεθ (Γρανάδα, 1956). Φωτογραφία: Paolo Penni Martelli.]
