Ένας εκτός ορίων ποιητής έγραψε πολλά εκτός ορίων ποιήματα.
Και τα έστειλε μεταξύ Σουνίου και Παλαιάς Φώκαιας σ’ ένα φίλο του εικαστικό εκτός ορίων και αυτός. Κάθε που ο εκτός ορίων ποιητής έγραφε ένα εκτός ορίων ποίημα το στήθος του πλημμύριζε από ευχαρίστηση. Κάθε φορά όμως που το εκτός ορίων ποίημα δεν άγγιζε τις ψυχικές χορδές του εικαστικού γέμιζε θλίψη τόση που ζητούσε τα εκτός ορίων ποιήματά του πίσω.
Ο εκτός ορίων ποιητής έγραψε εκτός ορίων ποιήματα μέχρι του σημείου που τα όρια διευρύνθηκαν τόσο πολύ ώστε να χωρούν τα πάντα μέσα. Έτσι οι κριτικοί ποίησης αποφάσισαν πως ο εκτός ορίων ποιητής ασφαλώς και είναι μέσα στα όρια της ποίησης άρα μπορούν να τον κρίνουν να τον εντάξουν σε ανθολογίες και να μεταφράσουν τα εκτός ορίων ποιήματά του που τώρα ήταν απλώς μέσα στα όρια. Μέχρι να φθάσουμε όμως εκεί ο εκτός ορίων ποιητής που τώρα ήταν μέσα στα όρια θέλησε να γνωρίσει την πίσω πλευρά του φεγγαριού έτσι αναχώρησε χωρίς το παραμικρό σημείωμα πίσω του. Αφήνοντας τα εκτός ορίων ποιήματά του τα οποία τώρα ήταν εντός ορίων στους ιστορικούς της ποίησης και της τέχνης γενικότερα.
ΘΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ
Θα σου μιλήσω για να
Πριν προλάβω να σου πω
Την αλήθεια που και
Πριν και μετά
Σε πούλησα όταν
Για μια στάλα ψωμί στην
Μια γλύκα επίσης
Στη μασχάλη σου έπειτα
Αγνόησα το κορμί σου γι’ αυτό
Δώσε ευχή που να πιάνει
Κυπαρίσσι ξερό αφενός
Μην αφήσω να καείς αφετέρου
Περνώ τον κρίκο στο χέρι που
Με μια υπόσχεση πως για πάντα
Θα κυλήσει εκτός
Των χρόνων ενώ
Θα γερνώ με σένα στο πλάι
Αψηφώντας το κρύο που ίσως.
[Από τη συλλογή Κρύβε λόγια που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη.]
