frear

«Προς αυτή την αλόγιστη κατεύθυνση»: Δημήτρης Δημητριάδης – Γιώργος Αλισάνογλου (εκδ. Σαιξπηρικόν)

ΤΟ ΤΟΜΙΔΙΟ ΑΥΤΟ, γραμμένο εξ ολοκλήρου σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων κατά την περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου 2013, προέκυψε από μία μακρά συζήτηση μετά το πέρας τής οποίας, το ίδιο βράδυ, αποφάσισα να στείλω στο μαίηλ τού συνομιλητή μου ένα ποίημα, απαύγασμα τής συζήτησής μας, το Προς αυτήν την αλόγιστη κατεύθυνση. Μού απάντησε σχεδόν αμέσως με το Η εδώ κατεύθυνση. Δεν είχαμε παρά να συνεχίσουμε.

Τα δεκατέσσερα ποιήματα που συνιστούν το παρόν βιβλίο είναι, λοιπόν, γραμμένα εξολοκλήρου σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Είναι δηλαδή μία αλληλογραφία πολλαπλών, αλληλοσυμπληρούμενων και αντιμαχόμενων, κατευθύνσεων, γραμμένη εν θερμώ, εξ ου και στο τέλος κάθε «επιστολής» θεωρήσαμε σκόπιμο να αναγράφεται η ημερομηνία και η ώρα τής αποστολής τους.

Το κείμενο με τον τίτλο «Η ενέσιμη ποίηση» που συντάχθηκε για να αποτελέσει το επίμετρο τού βιβλίου, αποφασίσαμε να ενταχθεί κι αυτό στο κυρίως «σώμα» των ποιητικών ανταλλαγών αφού είναι γραμμένο λίγες μόλις μέρες πριν την ολοκλήρωση των δύο τελευταίων «επιστολών», άρα μέσα στον βρασμό τών αμοιβαίων ανταποκρίσεων . η ένταξη αυτή γίνεται για να υπογραμμιστεί η έγχρονη διάσταση τής ανταλλαγής αλλά και να τονιστεί ο ζέων, δηλαδή τυχαίος, απρόβλεπτος και απρογραμμάτιστος, χαρακτήρας τού όλου εγχειρήματος.


[ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ]

Οι λέξεις αποτυπώνουν την αστάθεια των πραγμάτων
Την αναζήτηση του χαμένου χρόνου
Δεν ήμασταν πια ποιητές
Ξεπεράσαμε την έννοια της ποίησης
Όχι επειδή ζήσαμε υπερβολικά μακριά της
Μα υπερβολικά κοντά της
Κυρίως, επειδή βγήκαμε από αυτήν

Η αυστηρότερη και συγχρόνως λεπτεπίλεπτη
Αστάθειά μας, απαγορεύει σε μας σήμερα
Να είμαστε ακόμη ποιητές
Τα πιο πολύτιμα ελαττώματα
Προσδιορίζουν την ύψιστη
Θνητότητά μας

Είμαστε κωμικοί
Σφιχταγκαλιάζοντας
Ετοιμοθάνατες γυναίκες
Πεθαίνουμε από Σώμα
Όλοι
Ακατάπαυστα
Γιατί το σώμα χρωστάει
Στον κωμικό
Θα πρέπει να του χρωστάει
Έτσι,
Η επιστροφή της άνοιξης
Δεν μπορεί να προκύψει
Από μια φευγαλέα προσπάθεια
Έρχεται ακριβώς
Εξ’ αιτίας μιας πολύτιμης φάρσας
Σε βάρος του ποιητή
Από μια σπουδαία
Αυθάδεια της εποχής
Που ξεσκίζει
Που διαθέτει
Χωρίς όρια το σώμα
Προς αυτή την αλόγιστη
Κατεύθυνση της γλώσσας
Ν’ α κ ο υ σ τ ε ί!

[ Ξαφνικά ο ουρανός καθαρίζει     Λουλούδι ψηλαφεί ολόγυρα το σώμα
Κανείς δεν ρώτησε για σένα     Στην πλάτη σου διακλαδίζεται η σιωπή
Τα ίχνη σου βλέμμα βλέμμα έψαχναν να φωτίσουν     Μα κανείς δεν
Ρώτησε για σένα Επουλώθηκε το βαθύ;     Κάτι υπήρχε ανάμεσά τους
Ο συγκινημένος άνθρωπος     Ξαφνικά ο ουρανός καλύφθηκε από μαύρα
Σύννεφα ]

Γ.Α.


[Η ΑΛΛΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ]

Κι όμως
μία αλόγιστη στιγμή
παραδομένη στην εμβέλειά της
και αφημένη να καταλήξει στον προορισμό της
δεν έχει άλλη κατεύθυνση
απ’ την καρδιά τού χρόνου
που χάνεται όταν δεν πλήττεται
ολοταχώς με τόλμη καίρια και ακαριαία
επιδιώκοντας να μετατρέψει
την ακαμψία σε κάμψη τής αδράνειας
και την σιωπή σε λόγο παραινετικό
Ετσι σιγά η οχλαγωγία
τέμνεται το μηδέν
θίγεται το προαιώνιο
και επανέρχεται το αρχικό
Τότε όλα ηρεμούν
όχι από χορτασμό και άδειασμα
αλλά από εκπλήρωση
εκείνου τού ελάχιστου που είναι
η έλευση τού πλήρους
και σπινθιροβολεί για μια στιγμή
εκείνο που είναι στιγμιαίο
ενώ θα έπρεπε
αν ήμασταν στ’ αλήθεια ζωντανοί
να διαρκεί
όσο το Σύμπαν

Δ.Δ.

tumblr_m3orctjF0g1qcec7ko5_1280

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: