Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ
Ένα αρσενικό γραμματόσημο έχει ζήσει
κάτι όμορφο, προτού κολλήσει∙
και μέσα του ο έρωτας είχε φουντώσει,
γιατί μία πριγκίπισσα το ʼχε σαλιώσει.
Ωστόσο, όταν θέλησε να την ξαναφιλήσει,
για το ταξίδι έπρεπε να ξεκινήσει.
Μάταια λοιπόν την είχε αγαπήσει,
Μα αυτή είναι και η τραγικότητα στη ζήση.
❧
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ
Σε αγαπώ τόσο πολύ!
Θα σου ʼδινα χωρίς αναστολή
δωράκι
ένα πυρότουβλο απ’ το δικό μου τζάκι.
Ποτέ μου δεν σου έκανα κακό,
τώρα όμως μια πίκρα με πλαντάζει·
στις πλαγιές που το τρένο περνά
των σπάρτων το φέγγος οργιάζει.
Περασμένο
–παλιό–
μα ποτέ ξεχασμένο.
Ταξιδιώτης εγώ, που πηγαίνω.
Ό,τι χρόνο πολύ αβγαταίνει,
σωπαίνει.
Και τα πλάσματα όλα
ο χρόνος τ’ αλλάζει.
Ένας σκύλος γαβγίζει∙
δεν μπορεί να διαβάζει,
ΑΒ αγνοεί τι σημαίνει –
μα κανείς μας για πάντα δεν μένει.
Γελώ.
Στο σουρωτήρι οι τρύπες του μετράνε πιο πολύ.
Σ’ αγαπώ τόσο πολύ!
❧
Η ΠΛΑΚΑ
Μια πλάκα σε λιθόστρωτο κάποια φορά,
που επάνω της πολλοί πατούσαν,
έμπηξε δυνατή φωνή,
τάχα γιατί την αγνοούσαν:
«Εγώ δεν είμαι ό,τι να ʼναι,
είμαι ατόφιο ορυκτό
και πρέπει να απαγορευτεί γι’ αυτό
στο εξής να με πατάνε».
Μα οι άνθρωποι ούτε που σκεφτήκαν
με την περίπτωση της να ασχοληθούν,
γιατί μια πλάκα θα μείνει πλάκα
και είναι φτιαγμένη να την πατούν.
❧
Joachim Ringelnatz
Ψευδώνυμο του Hans Bötticher, ο οποίος γεννήθηκε στις 7.8.1883 στο Βούρτσεν της Σαξονίας και πέθανε στις 17.11.1934 στο Βερολίνο. Ως γιος ενός ευκατάστατου σχεδιαστή ταπετσαριών και συγγραφέα παιδικών βιβλίων, ο Ρίνγκελνατς ήταν παιδί εξαιρετικά ζωηρό και γεμάτο φαντασία. Αποβλήθηκε από το βασιλικό κρατικό γυμνάσιο της Λειψίας και εγκατέλειψε το ιδιωτικό σχολείο, όπου στη συνέχεια φοίτησε, μετά την ολοκλήρωση της προτελευταίας τάξης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ακολούθως, ταξίδεψε αρχικά ως απλός ναύτης και αργότερα, έως το 1905 –με κάποιες διακοπές– ως εθελοντής στο ναυτικό.
Κατόπιν εργάστηκε ως επιστάτης σε πανσιόν στην Αγγλία, ως μαθητευόμενος σε εργοστάσιο μονωτικών υλικών για στέγες, αλλά και ως υπάλληλος σε ταξιδιωτικό γραφείο του Μονάχου.
Σε ηλικία 25 ετών του δόθηκε η ευκαιρία να απαγγείλει δικούς του στίχους στο καλλιτεχνικό στέκι «Simplicissimus» του Μονάχου. Έγινε ο «ποιητής του μαγαζιού» και αγόρασε εκεί κοντά ένα καπνοπωλείο, το οποίο όμως, ύστερα από εννέα μήνες, έκλεισε.
Η γνωριμία του με τη διανόηση του Μονάχου τον ενθάρρυνε να προχωρήσει σε εκδόσεις των έργων του, οι οποίες, ωστόσο, κυκλοφόρησαν σε λίγα αντίτυπα και είχαν περιορισμένη απήχηση. Εργάστηκε επίσης ως βιβλιοθηκάριος σε μια οικογένεια ευγενών καθώς και ως ξεναγός σε ένα κάστρο.
Την 1η Αυγούστου 1914, έγραψε με ενθουσιασμό στο ημερολόγιό του: «Πηγαίνω στον πόλεμο!» Μετά τον πόλεμο δοκίμασε να εργαστεί σε διάφορους τομείς, μεταξύ αυτών σε μια σχολή κηπουρικής και ως αρχειοθέτης σε έναν εκδοτικό οίκο. Το 1920 προσλήφθηκε στο καμπαρέ «Schall und Rauch» του Βερολίνου. Εκεί, αλλά και σε περιοδείες σε καμπαρέ σε ολόκληρο τον γερμανόφωνο χώρο, απήγγειλε ο ίδιος τα ποιήματά του, ενώ από το 1919 είχε ήδη αρχίσει να χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Ringelnatz», τη ναυτική ονομασία του ιππόκαμπου, σύμβολο καλής τύχης για τους ναυτικούς. Το 1933 του απαγορεύτηκαν οι δημόσιες εμφανίσεις στη Γερμανία. Πέθανε πάμφτωχος τον επόμενο χρόνο.
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Helene Schjerfbeck. Δείτε τα περιεχόμενα του δέκατου έκτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
