Πέντε γερμανικά σκωπτικά ποιήματα
Απόδοση: Γιώργος Καρτάκης
Heinrich Heine (1797-1856)
Η δεσποινίς πλησίον της θαλάσσης
Πλησίον της θαλάσσης εστάθη η δεσποινίς
έντρομη ήτο ή μάλλον κατηφής,
τόσον το θέαμα του ηλίου την ελκύει,
ο οποίος πορφυρός πάραυτα δύει.
–Αχ, δεσποινίς μου, ζωηρέψτε ελαφρώς,
τούτο το έργον παίζεται αιώνες τώρα διαρκώς –
εδώ έμπροσθεν ο ήλιος κατεβαίνει
και εκεί οπίσω πάλι ανεβαίνει.
❧
Erich Kästner (1899-1974)
Αφιερωμένο στον Σωκράτη
Είναι γνωστό πως ό,τι μένει
από τις ερωτήσεις βγαίνει.
Σκεφτείτε την ερώτηση παιδιού που λέει:
Τι κάνει ο άνεμος όταν δεν πνέει;
❧
Kurt Tucholsky (1890-1935)
Μπανάνες
–Γερμανοί!
Αγοράζετε ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ μπανάνες!
❧
Marie von Ebner – Eschenbach (1830-1916)
Το καράβι
Ορμητικά θάλασσες το καράβι διασχίζει,
σαν άνεμος πάνω στα κύματα καλπάζει
κι απ’ άκρη σε άκρη μια φωνή πανηγυρίζει:
–Να, το λιμάνι επιτέλους πλησιάζει!
Μα, ο καπετάνιος στο πηδάλιο λυπημένος ψιθυρίζει:
–Σε κύκλους το καράβι αρμενίζει.
❧
Arno Holz (1863–1929)
Με τρόπο ρωσικό
Μην είσαι τόσο αφελής, γλυκό μου αγοράκι!
Τσίμπα το ταπεινό αυτό εκατομμυριάκι!
Της ηθικής που επικρατεί την ξέρεις τη χροιά:
Οι ουρανοί είναι ψηλά και ο τσάρος μακριά.*
*Ρωσική παροιμία
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: ©Dame Laura Knight. Δείτε τα περιεχόμενα του δέκατου έκτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
