frear

Οξφόρδη – του Αλέξη Καυγά

Εδώ ο ήλιος πάντα βουλιάζει πίσω απ’ τους πύργους
η βάρκα μου άδεια κατεβαίνει στο κανάλι
να βρει τον κύκνο που κανείς δεν έχει δει
όταν το φως αργά εξασθενεί νιώθεις ελεύθερος να πετάξεις
η πόλη ανοίγει το στόμα της, με καταπίνει όπως σιγανή βροχή
η σιωπή σου μοιάζει με την τρυφερότητα
που στάλαξαν κάποτε μέσα μου
τα βιτρώ των αρχαίων καθεδρικών και τ’ αγαθά της μάτια.

Προτού φανείς ο αέρας ήταν ήρεμος
τώρα παφλάζει και στροβιλίζεται γύρω απ’ το κορμί σου,
σμήνος μελλισών πάνω από ανοιχτό τραύμα.
Το βράδυ εκείνο που προσευχόμουν να σε ξαναβρώ
μ’ είχες ήδη στοιχειώσει σαν ξεχασμένη πατρίδα,
έλεγα πως η αγάπη είναι μια σκοτεινή συλλαβή της Σύλβια Πλαθ
ένα τραγούδι των Joy Division που τρυπάει τους τοίχους
για να χυμήξει το γαλάζιο της άνοιξης στα μαλλιά σου .
σχεδίαζα στο πάτωμα ομόκεντρους κύκλους
να σε κλείσω για πάντα εκεί, μα όλο δραπέτευες,
γινόσουν ξανά ή ίδια σελήνη που άλλοτε άφηνε τα λέπια της στα χείλη μου
κι εγώ ανάσα την ανάσα σου πάγωνα
χανόμουν μέσα σε τοπία αγγλικά
ακολουθώντας όπως τα πουλιά μές την ομίχλη
τα τραίνα κάποιας μακρινής Οξφόρδης.

Φαντάσου με τώρα να φυτεύω τουλίπες σκάβοντας το κτήμα σου,
μαρμάρινος, δίχως πρόσωπο,
μικρός θεός που κάθε βράδυ αποθέτει
στα πόδια σου τα δώρα του και περιμένει.

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Stanley Spencer. Δείτε τα περιεχόμενα του πέμπτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: