frear

Δύο ποιήματα – της Μαριλού Καλοκάση

Κάποιοι

Κάποιος που πονάει
Κάποιος που λυπάται
Κάποιος που αγαπάει
Κάποιος που πολεμάει

Κάποιος που σκοτώνεται.
Κάποιος που έξω απ’ το σπίτι του
ανοίγουν ναρκοπέδια

Κάποιος που έχασε την πάνινη κούκλα του
Κάποιος που έχασε σε μια ξύλινη βροχή
τον πατέρα του

Κάποια που κλαίει
καρφιτσωμένη στο παράθυρο
για το γιο της.

Κάποιοι που γεύονται
για τελευταία φορά
το ψωμί.
Κάποιοι που έκαναν
για τελευταία φορά
έρωτα

Κάποιος που πυροβολούσε χθες τα μνήματα
Κάποιος που πυροβολούσε χθες τα περιστέρια
Κάποιος αθώος
που πυροβολούσε χθες αθώους

Η Άννα
Η Κατερίνα
Ο Βέλεμιρ*
Ο Άντων

Εσύ !
Εσείς !
Εμείς!
Εγώ.

[*Αντρικό ουκρανικό όνομα Velemir: ο απεσταλμένος του Θεού για ειρήνη.]

Το δέντρο

Ρίζα και πέτρα
τα σπαράγματα
του κόσμου

Τα παιδιά απ’ την κοιλία της μάνας
ξεπροβάλουν ζεστά
ζεματάνε
Φέρουν το αίμα

Τα χορταράκια απ’ τα σπλαχνα της γης
ξεφυτρώνουν
δροσερά
Κουβαλούν το νερό

Θέλω να γίνω χώμα
Να γίνεις δέντρο
Μέσα μου να ριζώνεις
Αιώνια και βαθιά

Αιώνια και βαθιά

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Ρaul Κlee. Δείτε τα περιεχόμενα του πέμπτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: