frear

Άταφος νεκρός – του Αντρέα Πολυκάρπου

Αποστεωμένα ραμφίζουν το κορμί μου όρνια
κύνες διαμελίζουν τα σάπια μέλη μου.
Κι εγώ ένας άταφος νεκρός
που προσμένει στη γη να αναπαυτεί.
Μια κολασμένη ορέγομαι παρθένα
σαν κι αυτή που γέννησε
των σκελέθρων το Σωτήρα.
Θειάφι να σκορπίσει στη σάρκα που απέμεινε.
Μάταια. Το κορμί να λιώσει δεν δύναται.
Ανάμεσα σε ζωή υπάρχω και θάνατο.
Ακροβάτης που χάσκει στο κενό.
Κι από κάτω ανοιγμένοι τάφοι.
Κανένας, όμως, το όνομα μου δεν αναγράφει.
Κουρασμένο απ’ τη ζωή σαρκίο
τρέφομαι απ’ τη χολή
που ξερνάνε τα πεινασμένα κοράκια.
Στο ανοιγμένο στέρνο μου
ένα ρακένδυτο ορθώθηκε σκιάχτρο.
Σαν πουλιά τα όνειρα τρομάζουν και φεύγουν.
Του αυτόχειρα τα χέρια
μπερδεύονται στα αραιά μαλλιά.
Με το ξυράφι χαράζουν τα μάτια μου,
οι θύμισες όξω να χυθούνε.

Σατανά, πεινασμένε για ψυχές,
εσύ του φθινοπώρου αποστάτη,
τις θύρες άνοιξε της κόλασης.
Άπατρις είμαι, στα τάρταρα πρόσφυγας.
Φρικτές των ανθρώπων οι φιγούρες
να μερέψω στο χώμα δεν με αφήνουν.

Τα μητρικά έπαιξαν χέρια στα ζάρια τη ζωή μου.
Κι εσύ Άναρχε Άγγελε
ποντάρισες στην αυτοχειρία μου.
Μη την πλάτη μού γυρνάς.
Στοιχειό είμαι που σέρνεται στο χώμα.
Στην πυρωμένη σου γη τη γιατρειά μου ψάχνω.
Από το απαγχονισμένο απάνω κορμί μου
κρεμιούνται νιογέννητα παιδιά,
από την ωχροκίτρινη τρέφονται σάρκα μου.

Άταφος είμαι νεκρός,
σκήνωμα που ζέχνει πτωμαΐνη.
Και γύρω φρικτές ανθρώπων φάτσες.

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Τhomas Εdwin Μostyn. Δείτε τα περιεχόμενα του δεύτερου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly