frear

Αποτυπώματα – της Άντζελας Γεωργοτά

Αποτυπώματα

Ξάπλωσαν δίπλα μία νύχτα ακόμη. Ήσυχα σκέπασαν το σώμα με το σεντόνι κι άφησαν τις τύψεις να γλιστρήσουν στο πάτωμα. Εκείνη τακτοποίησε τη σκιά της δίπλα στο παράθυρο, άφησε τα ρούχα της έξω στο μπαλκόνι, δίπλωσε τα χέρια στη μέση και προσευχήθηκε σε έναν δικό της Θεό. Εκείνος δεν είχε ίσκιο, δεν είχε αναμνήσεις, δεν είχε αφή να την αγγίξει. Τα σώματα έβρισκαν το δρόμο χωρίς να μιλούν. Η σιωπή τους είχε κερδίσει προ πολλού ένα βράδυ που είχαν αφήσει το πρόσωπό τους και αναγνώρισαν ο ένας τον άλλο. Από τότε κάθε φορά που συναντιόταν προσποιούνταν πως δεν γνωρίζονταν. Εκείνος μπορεί και πράγματι να την είχε ξεχάσει. Εκείνη θυμόταν μα έσβηνε τις σκέψεις με την παιδική της γομολάστιχα. Χάιδευε τα μαλλιά του, κοίμιζε τις λύπες του και ανέστειλε τις δικές της ώρες πληρωμής. Το πρωί δεν υπήρχε παρά μόνο η στάχτη πάνω στο κρεβάτι. Δύο πρόσωπα λευκά με χειρουργικά γάντια καθάριζαν τα αποτυπώματα. Το μόνο που μένει είναι ο ιδρώτας στο στρώμα. Σαν εξατμιστεί,

η στιγμή δεν υπάρχει.

⸙⸙⸙

Αβέβαιες θηλιές

Είναι δύσκολο να εξαντλήσεις τον Έρωτα,
δεν φτάνουν οι μήνες, τα χρόνια δεν είναι αρκετά,
τρέχει, ποτάμι χωρίς πηγή,
που ρέει άγρια.
Χρειάζεται πολύ κουράγιο μέσα του να κολυμπήσεις,
θέλει πάνω απ’ όλα το σθένος της παραδοχής.
Δεν το αντέχουν οι άνθρωποι. Δεν το μπορούν.
Να κλείσουν τα μάτια, να ακούσουν τον ψίθυρο
που έρχεται από τα έγκατα του είναι τους,
δεν έχει όνομα, δεν έχει όρια,
δεν έχει λογική.
Πρέπει να είσαι πλασμένος να το αντέξεις,
να ξέρεις πως η ζωή σου θα γυρίσει ανάποδα,
όλες σου οι κατακτήσεις θα χαθούν, κανένα λάβαρο,
καμία Αλεξάνδρεια δεν θα σου μείνει.
Ο ψίθυρος απαιτεί να ταπεινωθείς, να λησμονήσεις
τις βραδινές συγκεντρώσεις, τα δείπνα στην εξοχή,
τη θερινή ανάπαυλα στην παραλία.
Σου ζητάει γη και ύδωρ, το κλειδί της πόλης σου,
όλα τα φρούριά σου.
Θα έρχονται μέρες που θα υποκύπτεις στα βάσανά σου,
σαν τον τρελό θα σέρνεσαι στην άδεια φυλακή σου,
σαν τον ερημίτη στο κελί θα προσεύχεσαι για τη λύτρωσή σου.
Κανένας δεν μαντεύει τι πρόκειται να του συμβεί,
κανείς δεν βλέπει πίσω από τη θάλασσα ποιος μαύρος ίσκιος
είναι κρυμμένος.
Μόνο όποιος παραδίδεται στο χορό της καρδιάς του
υπολογίζει με ακρίβεια
τα έσοδα και τα έξοδα
που έχει να πληρώσει

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Dara Scully. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly