frear

Αν έρθει η θάλασσα – του Ευθύμιου Λέντζα

Όμως αν έρθει η θάλασσα, το ένα κύμα
μετά το άλλο, ο βυθός, το σώμα∙
μεγάλο σαν το φιλί μας. Ήρθε πάλι το καλοκαίρι.
Πως μεγαλώνουν ακόμα τα γένια μου;
Κι αυτά τα κόκαλα τι να τα κάνω;
Τα 206 ερείσματα – τον ορίζοντα γυμνό από σένα
– τις πορτοκαλί αποχρώσεις∙ πιο κοντά τώρα στο αίμα.
Είμαστε δυο σώματα, δυο όστρακα σπασμένα.
Η άμμος, το αλάτι, η σιωπή μας κυβερνάει.
Οι πέτρες που πρασίνισαν – η εσχάτη συμφωνία
των χειλιών – και δεν είπαμε τίποτα.
Γαλαζοαίματοι ουρανοί: χιλιάδες είμαστε σώματα
και χέρια παιδικά που κοκκίνισαν από τσουκνίδες
αδοκίμαστες∙ εραστές, εραστές, εραστές.
Κατεβαίνοντας απ’ τους αυχένες στα μάρμαρα –
ένα πέρασμα το δάκρυ στο νερό – και δεν είπαμε τίποτα.
Πάνω στα βλέφαρα οι φωτιές και δεν ακούς την
κραυγή βηματίζοντας με τον ίσκιο∙ μονάχα αν έρθει η θάλασσα.
Πρωί – πρωί μου χτύπησαν την πόρτα, κι ήταν
«σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν».

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Emil Nolde (1867-1956). Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly