Συζώντας με το θάνατο
καταλαβαίνεις
πόσο πολύτιμη
είναι η ζωή
όταν αναπνέεις
την ανάσα του
πετρώνεις
κι ελπίζεις σε κάτι ανώτερο
να σε σώσει
όταν πάει να σ’ αγγίξει
το βάζεις στα πόδια
μα πόσο μακριά
να πας
σε φτάνει γρήγορα
το ραντεβού
δεν κλείστηκε ακόμη
έτσι παίρνεις
συνέχεια αναβολή
και ζεις
μόνο που η ζωή σου
δεν είναι πια
αυτή που ήταν.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Tish Murtha. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
