Μετάφραση: Αναστάσιος Θεοφιλογιαννάκος
Έπειτα, μολοντούτο, είναι τέλος Φλεβάρη ή Μάρτη:
άνοιξη δεν είναι ακόμα,
υπάρχει, τρεμώδες, εκείνο το άγιο νέφος,
εκείνες οι λευκές φλόγες στον αέρα γύρω,
εκείνα τα λεπτά πέπλα από μετάξι ή ασήμι,
ό,τι επιθυμεί η αίσθηση της ψυχής υπάρχει,
σ’ αυτήν την πτυχή του χρόνου, το παν,
η πρώτη βάρκα, το πρώτο φύλλωμα στις ιτιές,
ο πρώτος κύκλος του νερού στου κουπιού την ανάστροφη κίνηση.
Υπάρχει το παν. Το παν.
Το παν απίστευτα.
[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
