Προσωπογραφίες γυναικών/ άντρες στο κενό
Ι.
έντομο αιωρούμενο
νευρικά
σε όλα τα δωμάτια
αράχνη που απλώνει τον ιστό
στις γωνιές της καθημερινότητας
με πράξεις, εντολές,
θυμό στο στόμα,
δόσεις ευγένειας
και λαγνείας,
όταν το επιλέγει
έτσι είναι η γυναίκα,
μια εξομολόγηση στο πουθενά
μια ξαφνική χαρά
ένα αστέρι
μεσ’ το χέρι
ΙΙ.
δείκτης ζωής
απλών ανθρώπων,
ένδειξη υγείας
και ισορροπίας,
φωτεινός σηματοδότης
στα ορυχεία εργατών
στεγνή κουκκίδα του Αμαζονίου
με λίγο γάλα, λίγο στήθος
τρέφει τους τροπικούς
στις θάλασσες των Σαργασσών
ΙΙΙ.
δεν είναι διάβολος,
δεν είναι φίδι,
μήλο δαγκωμένο,
θλιβερή φιγούρα
σε μοναστήρια μνήμης,
αρνείται
το μοντέλο της αιώνιας μαμάς,
της νοσοκόμας χρόνου
να καθαρίζει πάνες
στους οίκους της ευγηρίας,
σκουριασμένα κύτταρα
και γερασμένα κρέατα,
αγαπιέται μάταια
και παθιασμένα
διχασμένη ανάμεσα στις εποχές
και στις ταυτότητες
ΙV.
υπήρξε κατοικίδιο,
βαθύ πηγάδι στην έρημο
της Σομαλίας,
κατάρτι και σχεδία
ναυαγών,
Ινδιάνα ρημαγμένη
γυμνό μοντέλο μόδας
κι αόρατη Αράβισσα,
δεν έχει λόγια να περιγράψει
τον τρόπο που υπήρξε θύμα
και οι άντρες
οι άντρες
είναι οντότητες παράξενες
πνεύματα αμφίβολα
όνειρα ηλεκτρισμένα
ταλαίπωροι ναυαγοί
και κεραυνοί στη θάλασσα
σκοτώνονται
για να σκοτώσουν
γιατί φοβούνται τη ζωή
και το μελάνι
της αγάπης
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Robert Motherwell. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
