ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ
Επειδή δεν ξέρω, δεν απαντώ.
Φαντάζομαι δεν είναι δύσκολο αυτό,
να το κατανοήσεις. Εκτός αν θες να εξηγήσεις
τη σιωπή αλλιώς. Π.χ. ως δήλωση έμμεση.
Και να ’τη η Νέμεση, πάλι μας κυνηγά.
Θα πεις σιγά!
Θα πεις πως υπερβάλλω. Πως απ’ τις ενοχές άλλο
δεν έχω στο μυαλό. Μου φαίνεται έχεις δίκιο,
πώς να το αντικρούσω αυτό;
Κι έτσι, πάλι σιωπώ. Δεν απαντώ.
Όχι γιατί δεν ξέρω. Μα γιατί δε θέλω. Έξω,
καιρός μουντός. Αλλάζω θέμα – βλέπεις;
Μα, φυσικά. Με ξέρεις καλά.
Τα ’παμε, πάλι σιωπώ.
Σ’ αυτό που θα ’λεγες δεν απαντώ.
Και ούτω καθεξής.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Έργο: Andrea Costantini.]
Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.
