βλέπεις έξω από γραφεία τελετών
καναρίνια σε κλουβιά κρεμασμένα
σαν να πιστεύουν δηλαδή οι ιδιοκτήτες
ότι ξορκίζεται ο θάνατος με το τραγούδι
δεν έχω ακούσει τα πουλιά μες στα κλουβιά αν τραγουδούν
όμως πιστεύω
πως αν σφυρίζουν κάτι
θα λέει μωρή κουφάλα θάνατε
ζωή είμαι κι εδώ είμαι
περνάς κάτω απ’ τη μύτη μου
και ούτε που με βλέπεις
μονάχα εγώ σε βλέπω φύση σιωπηλή
και ξέρω ό,τι δεν ξέρεις
πως δεν θα υπήρχες
αν δεν υπήρχα εγώ η ζωή
βέβαια πρόκειται περί ζωής φυλακισμένης
ίσα που βγάζεις το κεφάλι σου απ’ τα κάγκελα
και ίσα που ανασαίνεις
μα αυτό είναι γι’ άλλο ποίημα
το καναρίνι του γραφείου τελετών
σήμερα το απόγευμα δεν τραγουδούσε
μπορεί να είχε χαθεί
έτσι μικρό που είναι και κίτρινο
σε μαύρες του θανάτου σκέψεις
εκτός –
εκτός κι αν προσελήφθη στο γραφείο τελετών
νέα άφιξη: νεκροθάφτης πουλιών
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
Δείτε την ύλη του έντυπου τεύχους μας εδώ.
