Γειτόνισσα
πλήρης δακρύων
μικροκαμωμένη και σβέλτη
ελευθερώνεται από τα σκοινιά της
τα φορτώνει στο φτερωτό της κάρο
ανεβαίνοντας και ’κείνη
ξεγλιστρά
από του σκυλιού της
τη σκιά.
*
(Ροδόσταγμα
συσκοτισμένης αρμαρόλας
«στο καλό» της λέει
και σωπαίνει).
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Chiharu Shiota.]
