Δεν θα ήταν πάνω από είκοσι χρονών. Είχαν απλώσει τα πράγματά τους και κάθονταν με χάρη και άνεση στην άκρη του κεντρικού πεζόδρομου της πρωτεύουσας του νησιού. Η μια από τις κοπέλες έπαιζε μαντολίνο, η άλλη κιθάρα, η τρίτη βιολί και η τέταρτη τραγουδούσε. Πλησίασα και άφησα ένα κέρμα. Ωραία τη λένε τη Μισιρλού, μου … Continue reading Ναυαγισμένοι – του Γιάννη Πάσχου