frear

Δύο ποιήματα – του Γιώργου Γκανέλη

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Πέρασε η ζωή σαν ασύντακτη πρόταση
Υποκείμενο του θανάτου ο άνθρωπος
Κι εσύ αντικείμενο φτηνής εκμετάλλευσης
Γέμισε το δωμάτιο με προσδιορισμούς
Το συναίσθημα κατηγορούμενο για ασέλγεια
Σε ανήλικα απρόσωπα ρήματα
Συνημμένες μετοχές σκόρπιες στο πάτωμα
Ο έρωτας μια συρραφή υποθετικών λόγων
Τα παιδία παίζει χωρίς παιχνίδια πια
Η επεξήγηση που δόθηκε ελλιπής.

Πέρασε η ζωή σαν σχήμα ασύνδετο
Ποιητικό αίτιο του θανάτου ο χρόνος
Κι εσύ ψάχνεις τη γενική της αιτίας
Παράθεση επιχειρημάτων για τα αυτονόητα
Όμως εξέπνευσε η περίοδος χάριτος
Τώρα o κόσμος μια τρίπτωτη πρόθεση
Το μέλλον συντελεσμένο από αιώνες
Ευθεία παραποίηση της αλήθειας
Από κραυγές πλαγίου λόγου
Προσδοκώμενο ουσιαστικό η μοναξιά.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο άνθρωπος με τις μπότες
Ήξερε να σκοτώνει τη χαρά:
Την ποδοπατούσε γελώντας.

Ο άνθρωπος με το καπέλο
Πάντα αγαπούσε τις σκιές:
Τις έκρυβε στη φόδρα του ήλιου.

Ο άνθρωπος με το παλτό
Τουρτούριζε μπροστά στο τζάκι:
Είχε ένα πάγο στην καρδιά του.

Ο άνθρωπος με το μακό
Ήταν πάντα των άκρων:
Έγραφε ποιήματα χωρίς χέρια.

Ο άνθρωπος με τα μαύρα
Περπατούσε στο δρόμο σφυρίζοντας:
Μάλλον πενθούσε χωρίς να το ξέρει.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. O Γιώργος Γκανέλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι καθηγητής Φιλολογίας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Ανάπηροι δρομείς (2012), Ο σκοπευτής της μνήμης (2013) και Χρεοκοπία ιδεών (2014), όλες από τις εκδόσεις Στοχαστής.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr
%d bloggers like this: