frear

Φρέαρ 8: Ένα κυριακάτικο απόγευμα – αστυνομικό διήγημα της Ζέτας Κουντούρη

[…]«Σ’ αυτό εδώ το σημείωμα απειλούν πως θα με σκοτώσουν», διέκοψε ξαφνικά, για μια ακόμη φορά, την ανάγνωσή μου με απροσδόκητη ένταση, κραδαίνοντας μπροστά στα μάτια μου το χαρτί, που μόλις είχε πιάσει. «Είναι το τρίτο που λαβαίνω αυτή την εβδομάδα. Μέρα παρά μέρα κι από ένα. Κι όποτε βγαίνω από το σπίτι μου, ξέρω πως οι άνθρωποι που το έχουν στείλει με παρακολουθούν. Ακόμη, κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, κάποιοι, καθισμένοι σ’ ένα από τα διπλανά τραπέζια, έχουν όλη τους την προσοχή στραμμένη επάνω μας, κι ας μη το δείχνουν. Μέχρι και το γκαρσόνι που μου πήρε προ ολίγου παραγγελία, είχε μια μικρή κάμερα κρυμμένη μέσα στο μανίκι του».

«Και γιατί δεν απευθύνεστε στην αστυνομία ή σε κάποιον άλλο ειδικό;» τη ρώτησα χαμηλόφωνα, προσπαθώντας να κρύψω την ενόχλησή μου και εννοώντας, βέβαια, κάποιο ψυχίατρο κι όχι έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, όπως πιθανόν να υπέθεσε η ίδια. Ταυτόχρονα αναρωτιόμουνα πώς θα ένιωθε αν της έλεγα ότι τον τελευταίο καιρό, μαζί με την άκρως πληκτική δουλειά μου στην εφημερίδα, έγραφα και διάφορα αστυνομικά διηγήματα, τα οποία έστελνα με ψευδώνυμο σε λογοτεχνικά περιοδικά και μου επιστρεφόντουσαν πάντα με την ένδειξη «ακατάλληλο προς δημοσίευση ή δεν ταιριάζει με την ύλη μας» ή κάτι αντίστοιχο.

«Η αστυνομία είναι συνυπεύθυνη», έκανε εμπιστευτικά, σκύβοντας το πρόσωπό της κοντά στο δικό μου. «Δεν φαντάζομαι να σας διαφεύγει πως σε όλα τα μεγάλα εγκλήματα η αστυνομία είναι πάντα συνυπεύθυνη».

[Το διήγημα της Ζέτας Κουντούρη δημοσιεύεται στο όγδοο τεύχος μας. Θα το βρείτε σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: