frear

Ποιήματα – του Ρίτσαρντ Άλντινγκτον

Εισαγωγή-Mετάφραση: Σπύρος Θεριανός

Ο Ρίτσαρντ Άλντινγκτον (1892-1962) γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Υπήρξε παντρεμένος με την ποιήτρια Χίλντα Ντούλιτλ από το 1911 μέχρι το 1938. Πολέμησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι περισσότερο γνωστός για τη σύνδεσή του με τους Εικονιστές ποιητές. Οι τελευταίοι επεδίωκαν τη χρήση της κοινής γλώσσας, την αναζήτηση της ακριβούς λέξης, τη δημιουργία νέων ρυθμών για την έκφραση νέων διαθέσεων. Μία ποίηση που θα παρουσίαζε μια εικόνα (image) και θα διακρινόταν για την πυκνότητα, την ένταση, την καθαρότητά της και θ’ απέφευγε τη θολή κι αόριστη έκφραση. Αξιώματα τα οποία παραθέτει ο Άλντινγκτον στην εισαγωγή της ανθολογίας Some Imagist Poets (1915).

ΕΙΚΟΝΕΣ

Ι
Σαν μια γόνδολα πράσινων αρωματικών φρούτων
Παρασυρμένη κατά μήκος των κρύων και υγρών καναλιών της Βενετίας,
Εσύ, ω θεσπέσια μοναδική,
Έχεις μπει στην έρημη πόλη μου.

ΙΙ
Ο γαλάζιος καπνός χιμά
Σαν στροβιλισμένα σύννεφα πουλιών που εξαφανίζονται.
Έτσι κι η αγάπη σου χιμά προς εμένα
Χάνεται κι ανανεώνεται.

ΙΙΙ
Ένα ροδοκίτρινο φεγγάρι σ’ έναν απαλό ουρανό
Όταν το ηλιοβασίλεμα λιγοθυμά στο έντονο κόκκινο
Στην αχλή ανάμεσα σε τρία κλαδιά,
Τέχνη είσαι εγώ.

IV
Όπως μια νεαρή οξιά στην άκρη του δάσους
Στέκει ακίνητη το απόγευμα,
Τρέμοντας μέσα απ’ όλα τα φύλλα της στον ελαφρύ άνεμο
Και φαίνεται να φοβάται τ’ άστρα –
Έτσι στέκεις ακίνητος και με τον ίδιο τρόπο τρέμεις.

V
Τα κόκκινα ελάφια είναι ψηλά στο βουνό,
Είναι πιο πέρα από τα τελευταία πεύκα.
Και οι επιθυμίες μου τρέχουν μαζί τους.

VI
Το λουλούδι που ο άνεμος κοντεύει να τσακίσει
Σύντομα θα σταθεί ξανά με τη βροχή.
Έτσι κάνει το μυαλό μου όταν γεμίζει αργά με αμφιβολία
Μέχρι που επιστρέφεις.

(1915)

Η ΛΕΥΚΑ

Γιατί πάντα στέκεις εκεί τρέμοντας
Μεταξύ του ρυακιού και του δρόμου;

Οι άνθρωποι περνούν μέσα απ’ τη σκόνη
Με ποδήλατα, κάρα, αυτοκίνητα.
Οι καραγωγείς πάνε με το ξημέρωμα.
Οι εραστές περπατούν στα μονοπάτια τη νύχτα.

Κουνήσου απ’ τις ρίζες σου, περπάτα, λεύκα!
Είσαι πιο όμορφη απ’ ότι αυτοί.

Ξέρω ότι ο άνεμος σ’ αγαπά,
Πάντα σε φιλά κι αναριγεί
Η λευκή επένδυση του πράσινου μισοφοριού σου.
Ο ουρανός περνά μέσα από σένα σαν γαλανός καταιγισμός
Κι η γκρίζα βροχή σταλάζει στα λαγόνια σου
Και σ’ αγαπά.
Κι έχω δει το φεγγάρι
Να γλιστρά το ασημένιο του νόμισμα στην τσέπη σου
Καθώς φτιάχνεις τα μαλλιά σου.
Κι η λευκή ομίχλη τυλίγεται διστακτικά
Σαν ντροπαλός εραστής γύρω απ’ τα γόνατά σου.
Σε ξέρω, λεύκα.
Σε παρακολουθώ απ’ όταν ήμουν δέκα ετών.
Αλλά αν διέθετες λίγη πραγματική αγάπη,
Λίγη δύναμη,
Θα άφηνες τους ανέμελους άπραγους εραστές σου
Και θα περπατούσες κάτω στον λευκό δρόμο
Πίσω απ’ τους καραγωγείς.

Υπάρχουν όμορφες οξιές πέρα από το λόφο.
Εσύ πάντα θα στέκεις εκεί τρέμοντας;

(1915)

ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ

Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο
Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα.
Ήσουν οι νότες
Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης
Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.

(1915)

ΙΝΤΕΡΛΟΥΔΙΟ ΜΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ

Μια νύχτα περιπλανιόμουν μακριά απ’ τις καλύβες των συντρόφων μου.
Οι ακρίδες τραγουδούσαν απαλά
Στο ζεστό ομιχλώδες απόγευμα.
Τα φύλλα της φτέρης μού έγνεφαν απ’ το σκοτάδι για να πάω κοντά τους
Με τα υπέροχα αδύναμα πράσινα δάχτυλά τους.
Ο θεός του δέντρου μουρμούριζε τρυφερά προς εμένα,
Κι από απόσταση ερχόταν το μουγκρητό ενός τραίνου.

Ήμουν τόσο ευτυχής που ήμουν μόνος,
Τόσο γεμάτος από αγάπη για τη σπουδαία βουβή γη
Που θα μπορούσα να έχω ακουμπήσει το μάγουλό μου στο υγρό χορτάρι
Και να θώπευα με τα χείλη μου το σκληρό ινώδες σώμα
Της Γης, η λατρεία της ερωμένης απ’ τον πικρόχολο εραστή.

(1915)

ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΜΑ

Καθώς λαγοκοιμόμουν σ’ ένα κρύο χαράκωμα
Ονειρεύτηκα ότι ο Λι Τάι Πο, ο σοφός,
Και η Σαπφώ, η θεϊκή Λεσβία,
Και ο Αμπού Νουβάς, ο φίλος των Χαλίφηδων,
Ήρθαν και μου είπαν:
«Δεν μπορεί η ομορφιά να πεθάνει.
Άντεξε – Κι εμείς υποφέραμε».

Και ως δείγμα της αγάπης τους μου έδωσαν
Ένα χρυσό χρυσάνθεμο, ένα φλογερό τριαντάφυλλο,
Κι ένα κομμένο στα δύο, δροσερό-ζουμερό νεκταρίνι.

(1919)

ΠΕΡΙΠΟΛΙΑ

Σούρουπο και ησυχία…

Τρεις στρατιώτες στριμώχνονται σ’ έναν πάγκο
Πάνω από ένα αναμμένο μαγκάλι,
Κι ένας τέταρτος που στέκει παράμερα
Παρακολουθεί το κρύο βροχερό ξημέρωμα.

Μετά ο γνώριμος ήχος των πουλιών –
Ξημέρωσε για τα καλά, κραυγές κορακιών,
Τ’ αδύναμο σφύριγμα του κοκκινόσπιζα, το «τινκ! τινκ!» των σπίνων,
Και παντού ο κορυδαλλός
Να ξεπερνά σε κραυγή ακόμα και τον κοκκινολαίμη…

Κουρασμένα η φρουρά κινείται
Μουρμουρίζοντας μία λέξη: «Ειρήνη».

(1919)

ΔΙΛΗΜΜΑ

Με ρωτάς αν πρέπει ακόμα να κυνηγάς την περιπέτεια
Για περισσότερη ομορφιά, νέες χώρες, άγνωστα πρόσωπα,
Για άλλα φεγγάρια και ήλιους πάνω από άλλες πόλεις
Και θάλασσες και δάση που δεν έχεις ποτέ αντικρύσει.
Ή αν έπρεπε να καθίσεις ήσυχα
Και να αφεθείς σε όλα όσα έχεις κάνει,
Σκαλίζοντας τις αναμνήσεις σου, μετρώντας τις αποτυχίες σου,
Αφήνοντας την κάθε μέρα να περάσει χωρίς σχόλιο
Ίδια κι απαράλλακτα – μια μέρα είναι μόνο, ένα πέρασμα ωρών,
Χωρίς ένα καρδιοχτύπι ανακάλυψης ή πόνου.

Πώς μπορώ ν’ απαντήσω με λόγια;
Σε κάθε περίπτωση είμαι άρρωστος από λέξεις και συζήτηση.
Έτσι έσυρα ήσυχα το παράθυρο
Ανοίγοντάς το στο ανοιξιάτικο σούρουπο.
Υπήρχε μια βαθιά πορτοκαλί λάμψη απ’ τον ήλιο,
Κι ένα νεαρό φεγγάρι μ’ ένα αστέρι στο χέρι του.
Τα τελευταία πετροχελίδονα ορμούσαν με τσιρίδες στις στέγες,
Ενώ οι νυχτερίδες έκαναν αθόρυβο ελιγμό πάνω απ’ την πλατεία.
Υπήρχε το μουρμουρητό μιας συζήτησης και βημάτων
Όπως όταν άνθρωποι κάνουν βόλτα και συναντιούνται μετά τη δουλειά.
Το κάρο ενός χωρικού περνούσε, το οδηγούσε ένας άντρας
Κι ένα κορίτσι κρατούσε ένα κερί σ’ ένα χάρτινο φαναράκι
Και κάποιος έπαιζε μαντολίνο.

Πήρες απάντηση; Δεν ξέρω,
Μετά από μια μεγάλη σιωπή μίλησες γι’ άλλα πράγματα.
Αλλά δεν ξέρω άλλη σιωπή να σου δώσω.

(1934)

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του τρίτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Φωτογραφία του ποιητή από τον Howard Coster (1931)
Φωτογραφία του ποιητή από τον Howard Coster (1931)
Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly
%d bloggers like this: