frear

Η νεράιδα – της Ειρήνης Μπόμπολη

Σε λίγο θα τη συναντούσε. Ήταν παραμονή Χριστουγέννων. Είχε κατέβει στην πόλη για μια νύχτα, αργά στις 10 το προηγούμενο βράδυ με τον θείο του για να πάρουν τους παππούδες για γιορτές. Σε λίγο θα αναχωρούσαν όλοι μαζί για το χωριό.

-Θα φύγουμε πρωί, είπε ο θείος, κατά τις 8.30.

Τα μαγαζιά άνοιγαν στις 9. Και πώς θα της πάρει το δώρο που ονειρευόταν να της δώσει μόλις τη δει; Αυτή την εξωτική νεράιδα που κρεμόταν μπροστά στη βιτρίνα, δίπλα στον ΑηΒασίλη; Ήταν πανέμορφη η νεράιδα και δεν το χωρούσε η καρδιά του στο πρώτο ραντεβού, με το κορίτσι που αγαπούσε από τα 14, να πάει χωρίς δώρο.

Την Μαρούσια την ερωτεύτηκε όταν κάθισαν για λίγο στο ίδιο θρανίο στη δευτέρα Γυμνασίου. Ποτέ δεν της είχε εκφράσει τα συναισθήματα του. Η Μαρούσια στο Λύκειο έφυγε από το χωριό για την πόλη μαζί με τους γονείς της, πράγμα που τον σακάτεψε βαθιά. Τώρα στην τελευταία τάξη Λυκείου αισθάνεται «μεγάλος» και αποφάσισε να της μηνύσει να συναντηθούν για 5 λεπτά στις 8.30 το πρωί, παραμονή Χριστουγέννων, μια ανάσα προτού φύγει με τον θείο του και τους παππούδες για το χωριό. Ήθελε απλά να της πει: «Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω, Μαρούσια».

Αλλά τι συμφορά να μην μπορεί να της χαρίσει εκείνη τη νεράιδα που λάμπρυνε τη βιτρίνα… Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά.

Τότε την είδε να προβάλει αγέρωχη στο βάθος.

Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά σαν να μην το έκανε αυτός. Ένας εκκωφαντικός θόρυβος κλωτσιάς και η βιτρίνα έγινε θρύψαλα. Ο δρόμος γέμισε ξαφνικά κόσμο.

-Ο αλήτης είδατε τι έκανε;

Δυο αστυνομικοί τον τραβούσαν προς τα πίσω. Μπροστά του η αιθέρια μορφή της Μαρούσιας με μάτια απορίας. Και εκείνος απλώνει το χέρι και της δίνει τη νεράιδα, χαμογελώντας.

-Αυτή για σένα!

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: