frear

Γιρλάντες με μήλο και κανέλα – της Μαρίας Λεβαντή

Το φύλο μου δεν το γνώριζε κανείς. Ήμουν μια αδιαμόρφωτη μάζα που κολυμπούσε σ’ ένα υγρό σκοτεινό περιβάλλον. Συχνά άκουγα σαν από μεγάφωνο το κλάμα μιας γυναίκας. Τα δάκρυά της αλμύριζαν το νερό που έπινα. Δεν μου αρέσε. Αναρωτιόμουν ποια είναι. Τελευταία μου μίλαγε συνέχεια για πολύχρωμα φωτάκια και στολίδια. Επέμενε να στολίσει μ’ αυτά το δωμάτιό μου. Πού βρίσκεται αυτό; Φοβήθηκα, όμως δεν της το είπα. Τη συμπαθούσα και για πρώτη φορά ήταν χαρούμενη. Ένας άντρας την άκουσε που μου μιλούσε για το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εκστόμισε βρισιές σε κείνη και σε μένα. Ένα ισχυρό τράνταγμα με τάραξε, αλλά με κράτησε η αιμάτινη κλωστή. Πόνεσα και ένιωσα να πνίγομαι. Χρειαζόμουν επειγόντως οξυγόνο. Δεν άντεχα να υποφέρουμε άλλο και οι δυο. Την έπεισα να με ελευθερώσει. Η ημερομηνία καθορίστηκε. Όλα θα γίνονταν με πλήρη εχεμύθεια. Κανένας άλλος δεν έπρεπε να το μάθει. Αλλιώς κινδύνευε να φυλακιστεί. Όχι εγώ. Εγώ βρισκόμουν ήδη σε έναν ασφυκτικό εγκλεισμό. Παραμονή Πρωτοχρονιάς η γυναίκα βγήκε από το σπίτι αχάραγα με μια δικαιολογία. Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Συναντήσαμε κάποιον που αποκαλούσε γιατρό σε μια αποθήκη. Ξάπλωσε στο κρεβάτι ενός υποτυπώδους χειρουργείου. Έτρεμε. Άκουγα τον σφυγμό της. Έπειτα κοιμήθηκε για λίγο. Ο γιατρός κράτησε στα χέρια του τη μικροσκοπική σαν σπόρο παπαρούνας καρδιά μου. Ένιωσα τι θα πει ελευθερία. Τώρα ζούμε χωριστά. Η γυναίκα επέστρεψε στο σπίτι κρατώντας στα χέρια της γιρλάντες με μήλο και κανέλα. Λεγότανε μητέρα.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Paul Gaugin, «H γέννηση του Χριστού». Δείτε τους όρους για να στείλετε χριστουγεννιάτικο διήγημα εδώ και τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη