frear

Πέντε ποιήματα της Ασημίνας Ξηρογιάννη

μετάφραση στα γαλλικά: Μισέλ Βόλκοβιτς*

1.

RÉACTION

On me dit tout le temps
écris sur ton époque
sur ta ville
sur les gouvernants bien carrés
sur le mémorandum du FMI
sur les Européens
sur les manifs des indignés
sur la perte de l’identité nationale
sur les scandales politiques
sur la dignité disparue
sur notre pays vendu tout entier
sur la crise
sur l’avenir incertain
sur les jeunes au bout du rouleau
sur la génération des 400 euros par mois
et tout le reste.
Mais moi je n’écrirai que sur la poésie.
Qui m’aide à supporter tout cela.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Μου λένε συνέχεια
γράψε για την εποχή σου
για την πόλη σου
για τους τετράγωνους κυβερνώντες
για το μνημόνιο
για τους Ευρωπαίους
για τις διαδηλώσεις των αγανακτισμένων
για την κατάλυση της εθνικής ταυτότητας
για τα πολιτικά σκάνδαλα
για την απώλεια της αξιοπρέπειας
για το γενικό ξεπούλημα της χώρας σου
για την κρίση
για το αμφίβολο μέλλον
για τους ξοφλημένους νέους
για την γενιά των τετρακοσίων ευρώ
και άλλα παρόμοια.
Μα εγώ θα γράψω μόνο για την Ποίηση
Που με βοηθάει να τ΄αντέχω όλα αυτά.


2.

Immigré

A-patride, voilà ce qu’il est devenu
sans connaître
le sens de ce –a.
Mais son corps, lui
sait bien
ce que signifient
les –a privatifs.

MΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

Α-πολις κατάντησε
κι όμως δεν ξέρει να σου πει
πώς λέγεται αυτό το -α.
Μα το σώμα του
ξέρει καλά
τα στερητικά τα άλφα
τί σημαίνουν.


3.

Dis-moi,
pourquoi écris-tu des poèmes
quand nous sommes sans lecteurs ?
Les gens désespérés
sont sortis dans les rues.
La poésie dirait-on n’est qu’un souvenir lointain,
un art décoratif…
Il y a aujourd’hui la vie à préserver.
Il y a les enfants,
et les enfants, les mots ne les font pas grandir.
Aujourd’hui ce qu’il nous faut c’est des bras et des corps
et puis des revolvers
qui assassineront doutes et atermoiements.

Πες μου,
γιατί να γράφεις ποιήματα
όταν δεν υπάρχουν αναγνώστες;

Οι άνθρωποι απελπίστηκαν

και βγήκαν στους δρόμους.
Κι η ποίηση μοιάζει τώρα μακρινή ανάμνηση,
μια τέχνη γραφική..

Εδώ υπάρχει η ζωή που πρέπει να διασωθεί.
Υπάρχουν τα παιδιά
και τα παιδιά δεν μεγαλώνουν με λέξεις.

Εδώ χρειάζονται χέρια και σώματα και περίστροφα
που θα δολοφονούν τους δισταγμούς και τις αναβολές.


4.

Poétique nouvelle

Associe le mot
à l’époque.
Associe le poème
au visage humain.
Crée une poétique nouvelle.

ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ

Σύνδεσε τη λέξη
με την εποχή.
Σύνδεσε το ποίημα
με το πρόσωπο του ανθρώπου.
Φτιάξε μία νέα ποιητική.


5.

Les rues de la ville sont plus belles
dans la nuit.
Tu marches seul
tu entends le son de tes pas
dans le silence.
Le poème te vient à la bouche,
presque sans effort,
et tu te demandes
si demain il y aura des rues.
Si demain il y aura une ville.

Οι δρόμοι της πόλης είναι πιο όμορφοι τη νύχτα.
Περπατάς μονάχος
Ακούς τους ήχους των βημάτων σου
στη σιωπή.
Το ποίημα σού έρχεται στο στόμα
αβίαστα σχεδόν
Και συ αναρωτιέσαι
αν αύριο θα υπάρχουν δρόμοι.
Αν αύριο θα υπάρχει πόλη.


[Από τη συλλογή Mon époque, c’est la poésie που μόλις κυκλοφόρησε στα γαλλικά, σε μετάφραση Μισέλ Βόλκοβιτς.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly