frear

Δεκαπεντασύλλαβοι – τῆς Τασούλας Καραγεωργίου

Δέν εἶναι τ’ ἁλωνάκι ἐδῶ νά σοῦ μιλάει τό χῶμα•
εἶναι τό ἄγριο οὐρλιαχτό τῆς ἐθνικῆς λεωφόρου•
εἶναι οἱ νταλίκες πού σκορποῦν ἕναν κακόν ἀγέρα•
εἶναι τό κρύο κι ἡ βροχή στή ρημαγμένη στάση.

*

Λευκό κρινάκι ἄνθισε μές στή ρωγμή τοῦ τοίχου.
Μά πῶς νά βρῶ στήν ἄσφαλτο γαλάζια πεταλούδα;

*

Ψυχές πού λησμονήθηκαν στέκουν στήν ἀποβάθρα
(μοῦ κάνει νεῦμα μιά σκιά μήν πῶ τό μυστικό της).

*

Καημός, ὅπως τοῦ Ἀσπρόπυργου παροπλισμένο πλοῖο.

*

Τί συμφορά ὅταν γυρνᾶς καί λείπει ἡ πατρίδα.

[Ἀπό τή συλλογή Τί γίναν οἱ μαστόροι;,Γαβριηλίδης, Ἀθήνα 2014. Ἡ φωτογραφία εἶναι τοῦ Νίκου Οἰκονομόπουλου.]

Twitter