frear

Ο ποιητής του Αζερμπαϊτζάν, Almas Ildirim – του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

almas

Ο Almas Ildirim γεννήθηκε στο Μπακού στις 25 Μαρτίου του 1907 και πέθανε στην Alazig της Τουρκίας στις 14 Ιανουαρίου του 1952. Το 1920, οι Μπολσεβίκοι είχαν πάρει την εξουσία στο Αζερμπαϊτζάν και το γεγονός ότι ο Ildirim είχε γεννηθεί από μια πλούσια οικογένεια εμπόρων, τον ταλαιπώρησε για το υπόλοιπο της ζωής του. Για παράδειγμα, αν και έγινε δεκτός στη Σχολή της Ανατολικής Λογοτεχνίας στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο του Αζερμπαϊτζάν, δεν παρέμεινε εκεί μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά τον απέπεμψαν λόγω της οικογενειακής του καταγωγής.

Το 1926 μόλις, συνέγραψε ένα βιβλίο με ποιήματα, με τίτλο Το χθες είναι Σήμερα (Dun Bu Gun), μαζί με τον Σουλεϊμάν Ρουστάν (Suleyman Rustam). Για τις εθνικιστικές ιδέες στα ποιήματά του, ο Ildirim εξορίστηκε στο Νταγκεστάν. Ενώ βρισκόταν στην εξορία, έγραψε τις «Αναμνήσεις από τα βουνά», τις «Νύχτες στην Κριμαία», το «Salimkhan», το «Τίνος είναι αυτή η αμαρτία» κ.α.

Δύο χρόνια αργότερα, επέστρεψε στο Μπακού και εξέδωσε μια συλλογή ποιημάτων με τίτλο Όταν τα βουνά κάνουν θόρυβο (Daghlar Saslanarkan, 1930). Ωστόσο, η διανομή αυτού του βιβλίου απαγορεύτηκε και ο συγγραφέας διεγράφη από την Ένωση Λογοτεχνών. Και πάλι, εξορίστηκε, αυτή τη φορά στο Τουρκμενιστάν, όπου και εργάστηκε ως διευθυντής ενός σχολείου. Λόγω των συνεχιζόμενων προβλημάτων, αποφάσισε να δραπετεύσει στο Ιράν με την οικογένειά του. Ωστόσο, ενώ περνούσε τα σύνορα με το Ιράν, συνελήφθη και έμεινε σε άσχημες συνθήκες για εικοσιπέντε ημέρες. Μετά την απελευθέρωσή του, αποφάσισε κι έφυγε για την Ανατολία της Τουρκίας.

Πολλά από τα ποιήματά του περιγράφουν με ένταση τη λαχτάρα που είχε για την πατρίδα του και δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά διαφόρων χωρών, όπως Γερμανία, Τουρκία, κλπ. Τα ποιήματα που δημοσίευσε μέχρι το 1936, κυκλοφόρησαν με τον τίτλο Αθάνατα Ποιήματα. Άλλα βιβλία του είναι τα Τραγούδια του Αζερμπαϊτζάν και Azerbaijani Bayatis. Τα τελευταία μεταφράστηκαν επίσης στα αγγλικά.

Το τραγούδι μου

Είμαι ερωτευμένος, κι αν καίει το σώμα μου στην παγωμένη κόλαση
Αυτά τα φοβισμένα βουνά δεν μπορούν να μου συμπαρασταθούν στο μεγάλο μου πένθος
Αν οι άγγελοι, μου χαρίσουν ακόμα και τον παράδεισο
Θα ήθελα να τους πω:
Δεν θέλω τον παράδεισο
Δώστε μου τον Καύκασό μου!
Η αγάπη για τον Καύκασο αξίζει περισσότερο
από αυτόν τον κόσμο γεμάτο με κοσμήματα
Εάν λένε,
Ξεχάστε τη χώρα σας
και ασπαστείτε το Νέο Κόσμο *
Θα ήθελα να τους πω,
Δώστε μου την αγάπη μου,
δώστε μου τα δικαιώματά μου,
Δώστε μου τη γη μου,
Ας ακούσει όλος ο κόσμος τη φωνή μου,
Που δεν μπορεί να φιμωθεί!


(* Εδώ ο όρος «Νέος Κόσμος» υπαινίσσεται τον Κομμουνισμό! )

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly