frear

Καθώς ξεψυχά η αφή ζωντανεύουν οι λέξεις ΙΙ – γράφουν οι Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου και Ελένη Κοφτερού

Τα όνειρά μας
φυλακίζει ο φόβος
μάσκα προσώπου.
Μόνον τα μάτια μένουν
έρωτα μνημονεύουν.

Ήλιου ανάσα
χτυπά τα ματόφυλλα
στάζει ελπίδα.
Στο χαρτί κατρακυλούν
περίκλειστοι εφιάλτες.

Καραβόσκοινα
με φύκια ανασαίνω
σαλπάρω ξανά.
Το ουράνιο τόξο
κάποτε χαμογελά.

Έκθαμβη μετρώ
βιολέτες στη θάλασσα
ακατάπαυστα
ο βυθός υποθάλπτει
κοράλλια και άνοιξη.

Κλαδιά φέρετρα
προβάλλουν στον δρόμο μου
κακοσήμαδα.
Θάνατος από πάντα
μας επιβουλεύεται.

Ωχρός ουρανός
σέρνει μελαγχολία
μεγαλόπρεπη.
Tρυφερή ανατολή
μαύρο χρώμα ο βράχος.

Ρουφώ εικόνες
κίνδυνοι ελλοχεύουν
οθόνες παντού.
Αχλύ της απόγνωσης
πώς οπτικοποιείται;

Αντισηψία
στο χαρτί ανατρέχω
λάγνο ποίημα.
Οι λέξεις ως δάχτυλα
τα χάδια περιπλέκουν.

Μέρες της σιωπής
επώαση της γραφής
έντεχνα φέρουν.
Ευλογία δεν είναι
η εμμονή στη γραφή;

Μικρόβια παντού
λεπτή ισορροπία
νύχτες αϋπνίας.
Φέρετρα σε κομβόι
ανυπέρβλητη θλίψη.

«Μένουμε σπίτι»
στα χέρια πληκτρολόγια
ποίηση θέλγουν.
Είναι τα ποιήματα
άραγε παρηγοριά;

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Ania Tatarynowicz. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly